#okudumbitti
#Muzafferİzgü
#İtAdası
#229sayfa
#MayısAyı8ciKitap
Selam canlar. Muzaffer İzgü benim tanışmakta geç kaldığım yazarlardan biri. Daha önce tesadüfen elime geçen Dayak Birincisi isimli öykü kitabıyla tanımıştım yazarı. Bu kitapta yine hediye olarak geldi ve ilk kitabından öylesine keyif almıştım ki hemen okumalıyım dedim.
Bu kitabı yorumlamak biraz zor olacak. Zira herkese hitap edebilecek bir eser değil. Bin K uygulamasından kitapla ilgili yorumlara biraz bakayım dedim ama üzülerek söylüyorum ki yalnızca iki inceleme yapılmış. Ve bunlardan biri kitabı çok severek okurken, diğeri kitabı baya bi yermiş. Şimdi sen ne düşünüyorsun diye soracak olursanız ben kitabı severek okuyan taraftayım. Evet bir miktar argo var, evet hacı hoca ( layığıyla yapanlara değil ama bence) adı altında olmadık işler yapanları ironik biçimde yemek var, ailevi ilişkileri sıradışı bir şekilde ele almışlık var vs.. Ama burada da sorulması gereken bence şu değil mi? Yazarın yazdığı şeylerden hangisi toplumda bugün itibariyle hemde bin beter şekilde yaşanmıyor ki? Kitap 1992 ilk basım bir kitap bendeki. Yani yazar taaa o zamandan toplumdaki yozlaşmayı görmüş ve kaleme almışsa ben bunu sadece alkışlarım arkadaş. Abartı var mı evet var, ironi var mı evet var... Ama kitabı okurken bize o kahkaları attıranda işte bu abartı ve ironik olaylar silsilesi. Kitap kapağına dikkat. Sopanın ucundaki yırtık don aslında çok şey ifade ediyor. Ama elbette okuduktan sonra..
"Burnu, başını sudan yeni kaldırmış öküzlerin burnu gibi parlardı"... Evet cümleden de anlaşılacağı üzere Anadolu şivesi ve oraların tabirleri kullanılmış. Çok hoş.
" Bin belaya uğrayasıca, yedi döşek yırtasıca".. Gün yüzü görmemiş beddualar belkim bir gün lazım olur
Son olarak bu kitabı toplum içinde okumamanızı öneririm. Zira istemsizce gülerek çevrenizde deli olarak algılanabilirsiniz