Aile Çay Bahçesi

7,6/10  (40 Oy) · 
111 okunma  · 
27 beğeni  · 
1.311 gösterim
Müzeyyen. Annesinin kuzusu. Babaannesinin biriciği. Babasının... Sa-hi ben babamın neyiydim? Bütün bu hikâyenin içinde benim rolüm neydi, diye düşündüm hep. Benim repliklerimi kim yazmıştı, mizansenlerimi kim belirlemişti? Sahneye hangi taraftan gireceğime, uslu kızı oynarken neler giyeceğime, içimdeki kötülüğü kusmaya başladığımda nelerden soyunacağıma kim karar vermişti? Okuduğum bütün kitaplarda beni bana anlatacak bir karakter arardım. Dinlediğim radyo oyunlarından, izlediğim filmlerden bir cümlecik çalmaya çalışırdım. Saatçi Nejat Bey ile ev hanımı Meral Hanım'ın kızı Müzeyyen'i bana anlatabilecek bir cümle.

Yekta Kopan'ın yeni romanı Aile Çay Bahçesi'nin, çoğu kadının kendinden izler bulacağı unutulmaz bir kahramanı var: Müzeyyen... Aile yaşamının gizli şiddetine başkaldıran, kardeşinin doğumuyla kendi varlığının silinmeye başladığını hisseden bir kadın... Kopan'ın romanı, güçlü, okuru kıskaca alan bir anlatımla sarsıcı bir finale uzanıyor.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Ekim 2013
  • Sayfa Sayısı:
    144
  • ISBN:
    9789750718946
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:
Ayten Ernaz Tiryaki 
30 Ara 2015, Kitabı okudu, 2 günde, Beğendi, 9/10 puan

Çocukluğumun radyo tiyatrosu, gençliğimin çizgi film ve sinema seslendirme sanatçısı; çok iyi tanıdığım, bildiğim o aşina sesin, kitap yazarlığına güvenmeyip bu kadar geç kaldığım için üzüldüm...!Nasıl oldu da yazarlığını bu kadar geç keşfettim? Klasik " iki işi birden iyi yapamaz!" sendromu bence!

Evet, Yekta Kopan' ın okuduğum ilk kitabı. Ama son olmayacağından eminim, çünkü çok beğendim!

müzeyyen karakteri her ne kadar karamsar çizilmiş olsa da, anlattıkları o kadar hayatın içinden ki; doğallığı ve içtenliği sizi hikayenin içine çekiyor. Müzeyyen' in çocukluğunda yaşadığı travmalarının peşini bırakmayışı, bu sebeple hayatı kendine zindan edişi, dünyaya, insanlara küsüşü çok güzel resmedilmiş. Betimlemeleri çok canlı, dili çok akıcı...

kısacası, diğer kitapları ile tanışmak için sabırsızlanıyorum!

ozge 
11 Nis 17:40, Kitabı okudu, 3 günde, Beğendi, 8/10 puan

Yekta Kopan'ı televizyondan tanıyordum ama yazar olarak yeni keşfettim. Okuduğum ilk kitabı. Yazım tarzını beğendim, diğer kitaplarını da okumak istiyorum. Erkek gözüyle baba- kız ve kızkardeşler arasındaki ilişki çok güzel betimlenmiş. Ailenin önemini , kızlar için kahramanı olan babalarının nasıl hayatlarını etkilediğini kısa,öz anlatmış.Müzeyyen her ne kadar karamsar bir kahraman olsa da hikaye oldukça naif ve akıcı anlatılmış. Okullarda yasaklanmasını pek anlayamadım. Son dönem yayınlanan gençlik kitapları ile kıyaslandığında içindeki cinsellik taşıyan öğeler abartılı değildi.

sezen 
01 Haz 2015, Kitabı okudu, 5/10 puan

Kitabı üç saatte bitirdim. Zaten fazla kalın değil. Müzeyyen adlı karamsar karakterimizin aileyle ve kendisiyle olan hesaplaşması anlatılıyor. Kitapta güçlü bir olay örgüsü yok. Yaşamaya, karşı durmaya, konuşmaya cesareti olmayan karakterin iç konuşmaları var sürekli. Oğuz Atay'ın deyimiyle cesareti sadece kendi kafasında yaşayanlardan... Dikkat çekilen bir nokta da aile olmanın ya da kendi seçimimizden kaynaklanmayan kan bağının yine de hayatımızı temelinden etkilemesi. Ne olursa olsun yalnız çocukluğunuza dönerseniz, nereye giderseniz gidin çocukluk anıların tutsağısınızdır...

Irem 
26 Haz 2015, Kitabı okudu, 9/10 puan

Yekta Kopan'in okudugum ilk kitabiydi.Yazarin kalemini ve betimlemelerini cok sevdim.Cok akici ve sizi icine alan bir kurgusu var.Muzeyyen isimli ana karakterin aile fertleri ile ve cocukluguna dair yasadiklarinin gecmisi ve simdiki durumu anlatilmis.Okuyun derim, keyifli bir kitap

Bahar Acar 
20 Eki 2014, Kitabı okudu, 7/10 puan

Öyküleriyle tanıdığımız usta kalem, bu kez bir romanla karşımızda. Mutsuz bir ailenin hikayesine konuk oluyoruz, anlatıcımız Müzeyyen’le. Müzeyyen kırgın, bu yüzden hırçın bi’ kadın. Romanı okudukça onun neden böyle olduğunu anlıyoruz. Ama bir de madalyonun diğer yüzü var ki yazar bizi şaşırtmayı başarıyor bu noktada.
Roman bölümleri adlandırılmış. Birkaç bölüm olanlar anlattıktan sonra“Çıkan Bölümün Özeti” başlıklı bölümler var ki çarpıcı olmuş. Hayatından çıkan iki önemli kişinin ardından yazılmış bu bölümler. Ve tabii bir de “ Kalan kısmın özeti” bölümü var.
İnsanın kendisiyle yüzleşmekten korkmaması gerektiğinin; konuşulmadan hiçbir sorunun çözülemeyeceğinin zaman zaman sembollerle (özellikle “Kırmızı Salyangoz” bölümü çok güzeldi bence) anlatıldığı güzel bir roman.

kevser 
01 Ağu 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 7/10 puan

İçimi acıttı. Kendi dertlerimizle meşgulken diğerlerini görmek ne kadar zor oluyormuş. Allah kimseyi ailesiz bırakmasın temennileriyle okudum bu kitabı. Tavsiye ederim. Hem çok akıcı hemen bitiyor. Yazarın üslubu da çok hoşuma gitti. Diğer kitaplarını da merak ettirdi aile çay bahçesi bana.

Üstelik kitabın adı içeriğiyle inanılmaz örtüşmüş. İsimsiz olarak yazılmış olsaydı bu kitap ve ismini ne koymak istersin diye sorsalardı bana "aile çay bahçesi" derdim. Tek beğenmediğim yer kitabın sonuydu. Okumayanlar için bahsetmeyeceğim ama muallakta bırakılan şeyler hoşuma gitmiyor. Genel itibarıyla beğendim.

Cihan Mert 
17 Kas 2014, Kitabı okudu, 9/10 puan

Müzeyyen ile bütünleşmemek imkansız. Ayrıca betimlemeler ve yazarın dili kitaptan kopmanıza izin vermiyor.

Sevda 
 24 Kas 2015, Kitabı okudu, Beğendi

Kitapta en çok dikkat çeken kahraman Müzeyyen onun kıskançlıkları, kardeşine duyduğu öfkedir. Bu öfke kıskançlıklar kendini aşıp tüm insanları kapsayan bir nefrete dönüşmüştür. Kendi içinde çatışmalar yaşayan biri haline gelir. Kız kardeşini annesinin ölümüyle şuçlar ama şunu bilmez ki ölüm bu günler geçer her insan ölüme bir adım daha yaklaşır. Hayatın kanunu bu. Her canlı ölümü tadacaktır. İstese de istemese de. Kaçınılmaz son...

Güzel bir eser duygu ve düşünceler o kadar güzel bir şekilde anlatılmış ki insan bu duyguları kendi yaşamış gibi hissedebiliyor.

Orkun İçen 
27 Kas 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 8/10 puan

Okuduğum ilk Yekta Kopan kitabı oldu.Kitap küçük Müzeyyen'in kardeşinin doğumu ile beraber ailesine başlayan karamsar duygularını ve yıllar sonra gerçekleşen aile hesaplaşmasını anlatıyor.Çok kalın olmamak ile birlikte akıcı ve güzel bir dili var.Yekta Kopan ile tanışmak için güzel bir kitap.

Dila Manga 
12 Eki 2014, Kitabı okudu, 10/10 puan

bu yekta kopan'ın ilk okuduğum kitabıydı ve cok beğendim ve diğer kitaplarını da bir an önce okumak istiyorum. ayrıca kitabı okurken bir an acaba hakan Günday mı okuyorum diye konuştum kendi kendime çünkü dili,benzetmeleri aynı hatta aynı karamsarlık aynı hayata bakış falan filan belki de bu sırf bu kitap için geçerlidir bilemem ama arkadaşlara tavsiyemdir okuyun,bakalım sonunda siz ne tepki vereceksiniz ama benim tepkim son sayfaya uzun bir süre boş boş bakmak oldu.............

elif bayram 
10 Şub 17:25, Kitabı okudu, Beğendi, 6/10 puan

Kitabı beğendim mi ? Evet beğendim , güzeldi , hikaye yürek burkucu ve etkileyiciydi. Kitabın ana karakteri Müzeyyen annesinin ölümünden sonra acı ve nefretin pençesine düşmüş bir çocuk olarak yetişkinliğe adım attı onda ki gözü karalık insanı her ne kadar korkutsa da yaşadığı acılar insanı çok başka birine dönüşebiliyor .Hiçbirimizin nefrete ve acıya boyun eğmek zorunda kalmaması dileğiyle iyi okumalar ;)

Tuğba Çetingör 
23 Oca 21:58, Kitabı okudu, 10 günde, 8/10 puan

En son okuduğum romanı. Son zamanlarda başına gelen 'toplatılma' hadisesinden sonra şaşkınlığa uğradım. Kopan'ın, duygu akışını okura kolayca aktarması tatmin edici. Epey ağır bir psikolojik roman aslına bakarsanız.

Evren Özyem 
02 Ara 2013, Kitabı okumadı, Puan vermedi

betimlemeler gayet güzel yapılmış..Yekta Kopan'ın güçlü kalemi ve şaşırtıcı sonu..okunası bir kitap..

Kitaptan 24 Alıntı

Bahar Acar 
20 Eki 2014, Kitabı okudu, İnceledi, 7/10 puan

"Oysa yağmurda ıslanmanın verdiği huzur hiçbir şeyde yoktur. İnsan olmaktan utanmadığın tek andır, ağaçlar gibi, çiçekler gibi, köpekler, kuşlar, kediler, bildiğin bilmediğin bütün hayvanlar gibi ıslandığın an. Doğanın bir parçası olduğunu hissedersin. Manzaraya dışarıdan bakan kibirli insanlardan uzakta, o manzaranın bir parçası olursun. Irkının kendini beğenmişliğini unutur, bir böcek kadar özgür, sunarsın kendini doğaya. Yalan yoktur o anda. Aldatma yoktur. İki kuruşluk hesap için bin kazık atan dostlar, uçkurunun derdine düşmüş babalar, hayatını altüst eden kardeşler yoktur. Yağmur damlaları vardır sadece. Bir de sen."

Aile Çay Bahçesi, Yekta Kopan (Sayfa 63 - Can Yayınları)Aile Çay Bahçesi, Yekta Kopan (Sayfa 63 - Can Yayınları)
Bahar Acar 
20 Eki 2014, Kitabı okudu, İnceledi, 7/10 puan

"Ağaçları, kuşları adıyla bilmeyen bütün insanlara okkalı bir küfür savurdum içimden. Ağaç değil onun adı; zeytin, çınar, elma, kavak…Kuş değil onun adı; güvercin, serçe, karga, saka…
İnsan değil bizim adımız; yalancı, katil, ikiyüzlü, rezil…"

Aile Çay Bahçesi, Yekta Kopan (Sayfa 63 - Can Yayınları, ekitap)Aile Çay Bahçesi, Yekta Kopan (Sayfa 63 - Can Yayınları, ekitap)
Bahar Acar 
20 Eki 2014, Kitabı okudu, İnceledi, 7/10 puan

"Ömrüm boyunca, ikinci el eşya satan bir dükkanın vitrinine bakar gibi baktım hayatıma."

Aile Çay Bahçesi, Yekta Kopan (Sayfa 45 - Can Yayınları, ekitap)Aile Çay Bahçesi, Yekta Kopan (Sayfa 45 - Can Yayınları, ekitap)
morun kızı 
12 May 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 10/10 puan

Ama Nejat Bey, çirkinliklerini gönlünce sergileyebilir. Ne de olsa o, çirkinlikleri, arızaları, hataları, yalanları örtbas edilen erkekler ülkesinin değerli bir üyesi. O bir erkek.

Aile Çay Bahçesi, Yekta Kopan (Sayfa 85)Aile Çay Bahçesi, Yekta Kopan (Sayfa 85)

Herkesin sırları vardır. Benim de var. Doğrularım da oldu, yanlışlarım da, sırlarım da. Ama aklını başından alacak bir hikâyem yok kızım. Doğdum, yaşadım, ölüyorum.

Aile Çay Bahçesi, Yekta KopanAile Çay Bahçesi, Yekta Kopan

Hiçbir zaman o kadar özgür davranamayacağımı düşündüm. İnsanım ben çünkü. Her gün giyinmek, her gece soyunmak zorunda olan bir insan…

Aile Çay Bahçesi, Yekta KopanAile Çay Bahçesi, Yekta Kopan

Yüzünü unuttuğun birinin sesini duyuyorsun. Sesini unuttuğun birinin yüzünü hatırlıyorsun. Hayat seni bir köşede sıkıştırıyor.

Aile Çay Bahçesi, Yekta KopanAile Çay Bahçesi, Yekta Kopan
sezen 
01 Haz 2015, Kitabı okudu, İnceledi, 5/10 puan

"Babamı kitap okurken düşünüyorum öyle anlarda. Daha doğrusu kitap okuduğu bir sahne anımsamaya çalışıyorum.Yok.Olabilir diyorum içimden, herkesin babası kitap kurdu olmak zorunda değil.Bu kez babamın evde geçirdiği zamanlarda ne yaptığını bulmaya çalışıyor hafızam. Yok. Bulamıyorum. Babamı evin içine yerleştiremiyorum.

Aile Çay Bahçesi, Yekta Kopan (Sayfa 93)Aile Çay Bahçesi, Yekta Kopan (Sayfa 93)

Mavi ve kavuniçi ağırlıklı noktalar. Binlerce, milyonlarca nokta. Noktalardan oluşan bir kadın. Hayatının noktalarını bir araya getirip, kendine bir vücut yaratmayı başarmış.

Aile Çay Bahçesi, Yekta KopanAile Çay Bahçesi, Yekta Kopan
2 /

Kitapla ilgili 1 Haber

Yekta Kopan’ın kitabı toplatıldı!
Yekta Kopan’ın kitabı toplatıldı! Bolu valiliği ‘Okuyorum’ projesi kapsamında lise öğrencilerine dağıtılan Yekta Kopan’ın ‘Aile Çay Bahçesi’ kitabını, “cinsel içerikli” ifadelere yer verildiği iddiasıyla toplatıp dağıtımıyla ilgili soruşturma başlattı.