Aziz Bey Hadisesi

8,9/10  (14 Oy) · 
33 okunma  · 
10 beğeni  · 
748 gösterim
"Güneşten ağır ağır gölgeye geçilir gibi, pek de anlamadan akşam olur gibi, ışıklı, neşeli bir yüzden kederlere geçti Aziz bey. Kederli bir mazisi oldu. Burnu havada, başı dikti hep. Başka türlü yaşamayı beceremediyse de, o gece, Haliç'in kirli sularına bakarken anladı ki hep öyle, burnu dik yaşadığını sanmış. Oysa şiddetle yanılmış. Ve yine anladı ki hayatı tümüyle bir yanılgıymış."

Daha önce Taş-Kâğıt-Makas ve Evvelotel adlı öykü kitaplarını da yayımladığımız Ayfer Tunç'u geniş okur kitlelerine tanıtan ve çağdaş Türk öykücülüğünün bir klasiği olmaya aday kitabı Aziz Bey Hadisesi'nin yeni basımını sunuyoruz. Öykünün kahramanı Aziz Bey, Tunç'un, insan olmaktan doğan zaaf ve yanılgılar nedeniyle yaralanmış, boşa geçmiş hayatlar üstüne yapılandırdığı öykü evreninin en hüzünlü, en gerçek kişisi. Bazı okurlara, meyhanelerde benzerini aratacak kadar kanlı canlı ama mahzun gelen Aziz Bey'in öyküsünü okurken, bir hikâye kişisinin varlığını çok yakınınızda hissedeceksiniz.
(Arka Kapak)
  • Baskı Tarihi:
    Mayıs 2014
  • Sayfa Sayısı:
    172
  • ISBN:
    9789750721762
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:
Metin Tran 
19 Kas 22:07, Kitabı okudu, 2 günde, Beğendi, 10/10 puan

Aziz Bey Hadisesi’ni bir çırpıda okudum. Kitap kendini okuttu demek daha doğru galiba. Sayfaların yarısı kitaba ismini veren öyküye ayrılmış. Daha ilk giriş cümlesiyle insanı içine alıyor. Hem ilk öyküde hem Mikail’in Kalbi Durdu öyküsünde, öykü girişinde kahramanın akıbeti okura içinde sıkı bir merak bırakacak şekilde ilan ediliyor. Sonra geri dönüşlerle anlatılıyor. Çok güzel tasvirler, harika benzetmeler var. Kahramanların ruh hallerini, o an içinde bulundukları fiziksel şartları çok güzel veriyor. Adeta içinizde aynı duyguları hissediyorsunuz.
İlk öykünün başlangıç mekânı ve öyküye hakim olan psikolojiyi kotardığı yer Eski Yarımada’dan bir semt, Samatya. Maryam’la başlayan ve asla içinden söküp atamadığı bir aşk ve onun şekillendirdiği ömrü anlatılıyor, yaylı tamburcu Aziz Bey’in.
Öykünün geçtiği zaman net olarak belirtilmemiş, ancak öyküdeki olaylardan, anlatılan mekanlardan v.s 1970 öncesi olduğunu düşündüm.
Tüm kitaba sinmiş sevgisizlik, yalnızlık ve bir güvensizlik ruh hali sarıyor okuru.
Oldukça zengin bir dili var. Uzun cümlelerden korkmuyor ve kullanmada da hayli başarılı.

Gamze Toker 
29 Tem 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 9/10 puan

Bugün, hastanede sıramın gelmesini beklerken bitirdim kitabı. Yolda geçen süredeki okumalarımı hariç tutuyorum. Aziz Bey burnundan kıl aldırmayan, hiçbir dayanağı olmadığı halde varmış gibi davranan insan tipi.. Sinir bozucu, gerçekten sinir bozucu olanından. Hiç dua etmemiş hiç Allah'ım şu işimi rast getir dememiş biri. Annesinin üzüldüğünü bile bile babasıyla kavga etmekten çekinmemiş ve sonunda ona benzeyip karısını da annesine benzetip sonunda Zeki'den hayatın sillesini yemiş-aslında yemiş diyemeyiz adama bir sille atıp bu dünyadan öyle göçmüş-bir insan. Ayfer Tunç bu adamı ete kemiğe büründürdü ve trende de hastanede de ortalıkta dolaşmasını tahayyül etmemi sağladı.

kevser 
01 Ağu 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 10/10 puan

Ayfer Tunç kalemini konuşturmuş. 6 öyküden oluşan bu kitabın her hikayesi insanı hüzünlendirmeye yetse de Aziz Bey bir başka. İçimi acıtan, aklımdan çıkaramadığım ve yaptığı hatalara rağmen kendisine kızamadığım bir karakter. İyi bir sona kavuşmasını istediğim bir "amca." Fakat öykünün daha başında ölüm haberi veriliyor bize. Daha sonra ise hayat öyküsünü ve hayata gözlerini nasıl bir hayal kırıklığı içinde kapadığını öğreniyoruz. Aziz Bey benim için mezarına gidip dua etmek istediğim, mezarına çiçek bırakmak istediğim bir karakter oldu. O kadar gerçek ki! Bir yandan kendisini tanıdığıma memnun olurken bir yandan da "Keşke bilmeseydim, mutlu mutlu yaşıyordum ne güzel!" diyorum. Üzdü beni Aziz Bey, çok üzdü!

Kadın Hikayeleri Yüzünden adlı öyküde roman kahramanına hiç ama hiç acımadım. Üstelik kızdım. Aziz Bey'i yaptığı hatalara karşın çok sevmeme ona bir türlü kızamama rağmen bu hikayede adını bilmediğimiz karakterin karısına oynadığı oyunu sünepeliğine verdim ve karısına hazırladığı sona kızdım. Önemsenmek isteyen bir yaralı karakterin önemsemediği bir kadın var burada.

Soğuk Geçen Bir Kış adlı öyküde Semavi Bey ile tanışıyoruz. Semavi Bey, babasının annesini hiç sevmemesi sebebiyle annesiz yaşamaya mecbur bırakılmış, annesi tarafından küçük yaşta terk edilmiş bir insan. Dolayısıyla hayatına giren kadını çok seveceğine yemin ediyor ve bizi acıklı bir sona daha hazırlıyor.

Kar Yolcusu isimli öykü, Eşber'in hikayesi. Eşber ve Fidan.

Mikail'in Kalbi Durdu adlı öykü, Semiramis'e aşık Mikail'in, Semiramis'in aşık olduğu fakat Semiramis'e aşık olmayan adama karşı hissettiklerinin Semiramis'in aşık olduğu adam tarafından anlatıldığı bir öykü.

Son olarak Kırmızı Azap hikayesi bir yazarın yazmaya çalıştığı hikaye kahramanlarından birinin ağzından anlatılıyor. Epey ilginç bir konu. Kitabın en ilginç konusu olmasına rağmen en sığ kalan öyküsü diyebilirim.

Harikulade bir eser Aziz Bey Hadisesi. Dili çok net ve naif Ayfer Tunç'un. Hikayelerin hepsini yarası olan yalnız olan adamlar ve arka planda kalan kadınlar oluşturuyor. Ne adamlar ne kadınlar mutlu olabiliyor.

Okuyunuz.

Hazal 
05 Oca 20:09, Kitabı okudu, 9/10 puan

Böyle kitapları okudukça edebiyata ; Özellikle Türk Edebiyatına olan aşkım, tutkum daha bir artıyor. Ve daha böyle nicelerinden bir haber olduğumu düşündükçe üzülüyorum. Aziz bey, zaafları, aksilikleri, gururu ve sevgisiyle bizden biri kesinlikle.

Mehmet Yılmaz 
02 Mar 22:09, Puan vermedi

Bir uzun hikaye idi. Tunç'un kalemi çok iyi. Yine çok başarılı bir kitap olmuş. Hem konu hem de hüzünlü tarafıyla Mustafa Kutlu'nun Tirende Bir Keman'ını andırıyordu.

Edanur Yılmaz 
04 Ara 19:52, Kitabı okudu, Beğendi, 10/10 puan

Ayfer Tunç'un okuduğum ilk kitabı.. Kesinlikle keşke çok önceden okumuş olsaydım dediğim bir kitap oldu.. Her cümlesinde Aziz Bey'in hüznünü yüreğimde hissettim. Aziz Bey'in ölümü ile başlayıp daha sonra hayatını ele alması ve ölümünü en başından bilmiş olsam bile onun hüznü yüreğimde taşıyarak okudum. Her sayfasında bir hüzün vardı. Çok kızdığım noktalar oldu.. Neden dediğim sorguladığım birçok kısım oldu.. Ama her şeye rağmen Aziz Bey'in hüznünü taşıyarak devam edeceğim bir hayat elde ettim kitabın bitiminde. Aziz Bey her okurun tanışması gereken bir karakter gerek hüznünü yüklenin gerekse onun hayatından ders çıkarın ama hayatınızda Aziz Bey'e bir yer olsun... Zira o kendi hayatında kendine bir yer edinememiş..

İlknur Tunçbilek 
01 Mar 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 9/10 puan

Aziz bey boşa harcanmiş bir ömrün ,bir aşk uğruna vazgeçilen hayatin, Sevgisizliğin örneği.AYfer TUnç Yine harikaydi.

Kitaptan 3 Alıntı

İlknur Tunçbilek 
01 Mar 2015, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 9/10 puan

Aziz Bey'in dramı Maryam ile başlar. Çünkü ona aşık oldu. Bu aşk kör bir göz, felçli bir sağ kol, tekleyen bir kalp gibi ona hep acı verdi, ama onunla birlikte yaşadı.

Aziz Bey Hadisesi, Ayfer Tunç (Sayfa 17 - Aziz bey hadisesi)Aziz Bey Hadisesi, Ayfer Tunç (Sayfa 17 - Aziz bey hadisesi)
elif dinç 
06 Mar 2015, Kitabı okudu, Puan vermedi

Onların; kapının, telefonun sık sık çaldığı, sıcak ve süslü evlerindeki yalnızlık, kendisinin çürümekte olan evindeki yalnızlıktan çok daha acıklıydı.

Aziz Bey Hadisesi, Ayfer TunçAziz Bey Hadisesi, Ayfer Tunç
Edanur Yılmaz 
02 Ara 19:54, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 10/10 puan

( Gidişlerinde bir anlamı olmalı.. )
Aziz Bey ilk kez o gün kırıldı. Maryam'ın gidişini haber vermese bile, üzgün, ağlamaklı ve isteksiz olacağını , birkaç kez dönüp eve gireceğini sanıyordu. Maryam apartmanın dış kapısına oturmuş ağlıyor, annesine kollarıdan tutmuş, onu çekip kaldırmaya çalışıyor, babası öfkeyle taksinin tekerleğine tekme atıyor, işaret parmağını hiddetle Maryam'a sallıyor, annesi kızının üstüne yürüyen kocasının önüne geçiyor , kız kardeşi Maryam'ın kulağina eğilip usulca yalvarıyor, Maryam bir türlü yerinden kalkıp gidemiyor, gözleri sokağın sonunda Aziz Bey'i arıyor olmalıydı.
Böyle olmadı. Maryam da diğerleri gibi telaşlı telaşlı apartmana girdi çıktı, eşya taşıdı, sokağın başına bir kez olsun dönüp bakmadı. Oysa baksaydı, Aziz Bey'un yaşla dolmuş gözlerini, kırgın, üzgün, âşık halini görecekti...

Aziz Bey Hadisesi, Ayfer Tunç (Sayfa 21 - Can Yayınevi)Aziz Bey Hadisesi, Ayfer Tunç (Sayfa 21 - Can Yayınevi)