Batmayan Gün

6,0/10  (1 Oy) · 
10 okunma  · 
1 beğeni  · 
521 gösterim
Ara! diyorum; fakat sen bu sözleri anlayıcı mısın, yoksa okuyucu musun? Bahara mensup olan yağmurun fiil ve eseri, taze ve yaş olan ağacadır; kuruyup odun haline gelmiş olana değil. Ne vakit ki bir insanın sözleri de bir çok kimselerin vücutları ağacı üzre esse onu anlayacak ve istifade edecekler de, yaş ağaça mesabesinde olanlardır.
  • Baskı Tarihi:
    Eylül 2005
  • Sayfa Sayısı:
    304
  • ISBN:
    9789757663690
  • Yayınevi:
    Kubbealtı Neşriyatı
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 11 Alıntı

elif 
21 May 2015, Kitabı okudu, Puan vermedi

Denizin yüzünü buruşturan rüzgarın, derin sulara hükmü geçmez.

Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 37)Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 37)
elif 
20 May 2015, Kitabı okudu, Puan vermedi

Gece olduğu zaman güneş kaybolmamış, dünyanın öteki yüzüne geçmiştir.

Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 7)Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 7)
elif 
20 May 2015, Kitabı okudu, Puan vermedi

Boğaziçi, gönle seslenen coşkun bir şiir, Boğaziçi güler yüzlü bir dost, Boğaziçi konuşulan ve cevap alınan bir arkadaştı.

Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 29)Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 29)

tefekkür
Ey insan,Allah sana akıl vermiş,niçin yaratıldığını düşünmen için.Göz vermiş,her varlıkta onu görmen için.Kulak vermiş,her sadada onu dinlemen için,Allah nerede,ben onu görmüyorum dersen şunu bil ki,o,gizli değildir.Her şey,her gördüğün o... gizlilik yok! Gizlilik de görmezlik de sende...Eğer onu sana göstermeyen şu vücudun kesafetini ortadan kaldıracak olursan,onun gizli olmadığını,bütün mevcudatla kendini göstermiş olduğunu ve senden görünenin de gene o olduğunu kolaylıkla görürsün.Ama her yaratılmışta bu kabiliyeti aramak olmaz.Bir köre,güneşi niçin görmüyorsun,denir mi? İşte bu gibi kimselerin de hakikati görmeyişleri,manevi körlüklerindendir.

Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 23)Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 23)

İnsanın çektiği elem ve gönül darlığı,dünyaya olan iltifat ve bağlılığı nisbetiyle artar.

Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 47)Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 47)

Her uğradığın musibet,kendi fiili ve kavli hareketlerinin eserleridir.Birinden tokat yerken,kendinin de kime tokat vurduğunu veya vurmak niyetinde olduğunu veyahut başka bir suretle etrafını rencide ettiğini düşün!Düşün.Zira en geniş hazine insanın kendi varlığıdır.Bu,öyle,bir sonsuzluktur ki,şu koskoca dünya onun köşesinde toz zerresi gibi kalır.

Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 18)Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 18)

Nasrettin Hoca'nın hoş bir fıkrası vardır: Kendisine,keçi boynuzu yer misin? diye soran kimseye: Bir damla bal için bir çeki odun yiyemem,dediği gibi,nice klasiklerin arasında da bir damla bulabilmek için yüzlerce sahife çevirmek lazımdır.

Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 71)Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 71)

Sükût
Sus ey safi söyleme,dudağını sözden bağlı tut ve denizin dibi gibi ol ki,gürültü ve dalga,derinliklerde yoktur.Denizin yüzünü buruşturan rüzgarın,derin sulara hükmü geçmez.

Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 37)Batmayan Gün, Samiha Ayverdi (Sayfa 37)

"Kayıkçının uzaklara dalan siyah, duru gözleri, dağılmış hatıraları bir mıknatıs gibi topluyordu."

Batmayan Gün, Samiha AyverdiBatmayan Gün, Samiha Ayverdi
2 /