Bizim De Renkli Televizyonumuz Vardı

7,9/10  (8 Oy) · 
14 okunma  · 
3 beğeni  · 
426 gösterim
Okuyan Us’un ilk iki kitabıyla (Pucca/Küçük Aptalın Büyük Dünyası, samihazinses/P*ç Güveysinden Hallice) oldukça ses getiren serisi Dizüstü Edebiyat, 3. kitabı Bizim de Renkli Televizyonumuz Vardıile yoluna devam ediyor.

Sanal dünyanın, özellikle Ekşi Sözlük’ün en beğenilen yazarlarından olan, izleyici kitlesi her geçen gün artan Onur Gökşen; geniş hayran kitlesini, öykülerindeki sıcaklığa ve tanıdıklığa borçlu. 80lerde ve 90larda çocukluğunu, gençliğini yaşamış herkesi sıcacık, komik ve nostalji dolu öyküleriyle geçmişe götürüyor, o günleri tüm güzelliğiyle tekrar yaşatıyor.

Kadıköy'e hiç gitmemiş, 80'lerde ergen olmamış, Mr. Spock'u tanımıyor, commodore 64'ü görmemiş, Dallas’ı hiç duymamış, hatta kızkaçıran atmamış olanlara bile yaşatıyor Onur Gökşen mahalleyi, o mahallenin diliyle.Onunla çok ortak noktamız var...
"İlerde yaşayacağımız tek dakikasını bile planlayamadığımız hayatımızın minik ama eğlenceli bir antrenmanını yapmaktaymışız orada meğerse."
ANDAÇ KUTAY SAKA 
20 Oca 15:02, Kitabı okudu, 13 günde, Beğendi, 9/10 puan

Eğer 90'lı yıllarda çocuksanız okuyabileceğiniz ve size geçmişinizi saniye saniye okutan bir kitap.O yıllardaki aile, arkadaşlık ve toplumsal ilişkileri çocukluğunuzun gözünden aktaran günlük hikaye tadında tam bir nostalji festivali...

Berna Fidan 
31 Tem 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 9/10 puan

Kitabın içten ve akıcı anlatımı,o kadar sade ve samimiydi ki,sanki yakın bir arkadaşımla dertleşmiş gibi hissettim.Bazı bölümlerinde argo konuşulması,rahatsız etmek yerine,özellikle betimlemelere ve diyaloglara doğallık katmış.90ların sonunda doğmama rağmen, kitap 80'lerin ve 90ların havasını bana yaşattı.Sadece konu bütünlüğünün sağlanamaması kitabı okurken kafamı karıştırdı.

Evren Erarslan 
07 Ara 10:50, Kitabı okudu, 23 günde, 8/10 puan

Onur Gökşen'i OT dergisindeki yazısıyla tanıdım ilk defa, samimi bir üslubu vardı, denenir bu dedim ve birkaç kitabını sipariş ettim. Okuduğum ilk kitabı da bu oldu.
90'lar da büyümüş olduğunu her cümlesinde belli eden, genelde 25-40 yaş aralığına hitap eden yazılarla karşılaştım. Tespitler yerli yerinde, yazım ise güzeldi, yer yer uzun süreli güldüm. Tarz olarak Selçuk Aydemir'in Mahalleden Arkadaşlar'ı ile Umut Sarıkaya'nın Benim de Söyleceklerim Var'ına benziyor.
Kafa dağıtmak için birebir.
Tavsiyemdir.

Kitaptan 4 Alıntı

Berna Fidan 
31 Tem 2015, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 9/10 puan

"Belki çok uzaklardadır kendisi, belki kendisi bile Berna olduğunun farkında değildir, ama hissediyorum, karşıma çıkacak, tekrar seveceğim ve bu sefer onu "Mavi Boncuk" filmine götüreceğim, elini bile tutmaya utanarak."

Bizim De Renkli Televizyonumuz Vardı, Onur Gökşen (Sayfa 89)Bizim De Renkli Televizyonumuz Vardı, Onur Gökşen (Sayfa 89)

"Hayatınızla ilgili hesap vermeyi o yaşlarda öğrenirsiniz. Hele bir de babanız sinirliyse, yanağınızın açısını, gelecek tokada göre en az acı verecek şekilde ayarlamayı bile öğrenirsiniz. İnsan hangi konuda geri zekalı olacağını seçiyor bence."

Bizim De Renkli Televizyonumuz Vardı, Onur GökşenBizim De Renkli Televizyonumuz Vardı, Onur Gökşen
Gökçe Hatun Yılmaz 
03 Nis 08:28, Kitabı okudu, Puan vermedi

...Cenaze namazı kılındı; tabut arabaya taşınacak, ne kadar ağır, ne kadar ölü, ne kadar arkadaşım.

Bizim De Renkli Televizyonumuz Vardı, Onur GökşenBizim De Renkli Televizyonumuz Vardı, Onur Gökşen

"Daha sonra mezarına bile gidemedim. Özür dilerim. Gelemiyorum sana, çünkü mezarına gelirsem gerçekten öleceksin, hem o zaman rüyalarıma da girmezsin."

Bizim De Renkli Televizyonumuz Vardı, Onur GökşenBizim De Renkli Televizyonumuz Vardı, Onur Gökşen