Ezilenlerin Pedagojisi

7,3/10  (4 Oy) · 
16 okunma  · 
4 beğeni  · 
902 gösterim
Paulo Freire hayatını ezilenlerin eğitimine, özellikle de okuma yazma bilmeyen yetişkinlerin eğitimine adamış bir eğitimci. Ezilenlerin Pedagojisi'nde ise sadece belli eğitim merkezlerinde uygulanacak alternatif bir pedagoji değil, amaçları kadar kullandığı araçlar da özgürlükçü olan bir özgürleşme siyaseti öneriyor. Ona göre, siyaset, kelimenin en geniş anlamıyla bir eğitim süreci çünkü. Freire öncelikle "bankacı eğitim modeli"ni reddeder. Bu modelde öğrenciler (ya da ezilenler), üzerlerine bilgi yatırımı yapılan pasif varlıklar, boş kaplardır. Bilgi onlara ihsan edilir, aktif bir araştırma sürecinin ürünü değildir. Onlar nesne, öğretmenler (ya da siyasal liderler) öznedir. Bu modelde dünya kapalı, durağan bir düzen, verili, tamamlanmış bir gerçeklik olarak sunulur. Diyalog değil, tek yanlı bir dayatma söz konusudur. Bu, ezilenleri kaderciliğe iten, özgürlükten korkmalarına yol açan ve bu yüzden de üzerlerindeki tahakkümü pekiştiren bir modeldir.

Freire buna karşı, ezilenlere dayatılmayan, onlarla diyalog içinde oluşturulan bir pedagoji (=siyaset), "problem tanımlayıcı eğitim" dediği bir model önerir. Ona göre kendini ne kadar devrimci sanırsa sansın, ezilenlere "nesne" muamelesi yapmayı sürdürerek otoriter ilişkileri yeniden üreten hiçbir pratik özgürleştirici olamaz. Özgürleşme, ezilenlere armağan edilecek bir şey değildir; onların özgürleşme mücadelesine özne olarak katılımlarının ürünüdür. Freire'in önerdiği model, insanların dünyayla ilişkilerindeki problemleri tanımlamalarını, dünyayı insanın kendini yaratma görevinde kullandığı bir malzeme olarak görmelerini sağlar. İnsanları "olma" sürecindeki, bitmemiş, yetkinleşmemiş ve dolayısıyla da yaratıcı varlıklar olarak görür. Bu yüzden de eğitimin içeriği ezilenlerle diyalog kurularak, onların "konusal evren"i dikkate alınarak belirlenmelidir. Diyaloğun ön şartı ise insanlara inanmaktır, sevmeyi becerebilmektir.

"Freire'in yazdıkları ve yaptıkları Türkiye'de alıştığımız, alıştırıldığımız yol gösterici düşünce ve uygulamaların tam zıddı. Özgürlük bir şeyler yapılarak varılacak bir yer değil, yapıların özünde olan bir şey. Bu kitabın benimki kadar başkalarının da dünya görüşünü temelden etkileyeceğini düşünüyorum."
-Gündüz Vassaf- Cumhuriyet Kitap
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    1991
  • Sayfa Sayısı:
    208
  • ISBN:
    9789755390901
  • Orijinal Adı:
    Pedagogia do Oprimido
  • Çeviri:
    Dilek Hattatoğlu & Erol Özbek
  • Yayınevi:
    Ayrıntı Yayınları
  • Kitabın Türü:
Şervan Berşan 
21 Kas 2015, Kitabı okudu, 5 günde, Beğendi, 7/10 puan

Aslında okulsuz toplum yapıtından çok farklı olmayan bir içeriğe, mesaja sahip bir yapıt bu da. sonuç olarak edindiğim: mevcut düzende bütün dünyayı yönlendirebilen parasal bir güce sahip olan devletlerin, ailelerin sadece ekonomiye müdahale etmedikleri, insanları itaatkar bir konuma getirmek için eğitim, öğretim ve müfredatla insanları sessiz bir kültürün içine çekmektedirler. bütün bunları ezen--ezilen kavramları üzerinden aktaran yazar, mevcut eğitimi <<bankacı eğitim<< olarak nitelendirir. bankacı eğitim, öğrencilere yardım edilecek nesneler olarak bakar. yaratıcılığı engeller, insanları dünyadan koparmak suretiyle bilincin amaçlılığını evcilleştirir.

Bahar Erdal 
04 Ağu 2015, Kitabı okudu, 6/10 puan

Kitabın yazarı Freire enteresan bir adam; hem bir din adamı hem de bunun yanında gerçek bir komünist. Ezilenlerin Pedagojisinde ezilmişliğin nasıl dönüştürülebileceğinden, nasıl davranılması gerektiğinden bahseder ve özgür bir eğitim pratiğinin önemini vurgular. Ezilen sadece ezene nefret duyup bulunduğu konumu değiştirmek için mücadele eder. Ve başarırsa kendisinin de ezilenden ezen statüsüne geçtiğini ancak bunun topluma hiçbir faydasının olmadığını ifade eder. Esas amacın toplumda ezilen ve ezen hiyerarşisinin tamamen ortadan kaldırılması gerektiği üzerine sosyolojik bir kitap.

Kitaptan 5 Alıntı

''Dünya,aç oldukları için uyuyamayanlarla,
Açlardan korktukları için uyuyamayanlar arasında bölünmüş durumdadır.''

Ezilenlerin Pedagojisi, Paulo FreireEzilenlerin Pedagojisi, Paulo Freire
Şervan Berşan 
 21 Kas 2015, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 7/10 puan

- Diyelim ki yeryüzündeki bütün insanlar ölmüş olsun, fakat yeryüzü, ağaçlar, kuşlar, hayvanlar, nehirler, denizler, yıldızlar... vs. kalsın. Bunlarla bir dünya olmaz mıydı?
- Yoo hayır olmazdı.
-Neden
- ''Bu bir dünyadır.'' diyecek kimse olmazdı ki...

Ezilenlerin Pedagojisi, Paulo FreireEzilenlerin Pedagojisi, Paulo Freire
Şervan Berşan 
21 Kas 2015, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 7/10 puan

En çok ''yatırımı'' yapan en iyi öğretmendir. İletişim kurmak yerine ezberci zihniyetle öğrenciler gerçeklikle bütünleşmemiş bilgi koleksiyoncuları haline getirilir.

Ezilenlerin Pedagojisi, Paulo FreireEzilenlerin Pedagojisi, Paulo Freire
Şervan Berşan 
21 Kas 2015, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 7/10 puan

Çok sayıda iyi niyetli <banka memuru> öğretmen sadece insandışılaşmaya hizmet ettiklerinin farkında değillerdir.

Ezilenlerin Pedagojisi, Paulo FreireEzilenlerin Pedagojisi, Paulo Freire