Hipnozcunun Yeğeni

9,0/10  (1 Oy) · 
3 okunma  · 
1 beğeni  · 
417 gösterim
Oto tamir fabrikasında mühendislik ardından Genç Komüncü gazetesi genel yayın yönetmenliği, son olarak 5-6 milyon tirajlı dünyaca ünlü merkezi bir mizah dergisi olan Krokodil`in genel yayın yönetmenliğini yapan; Dubrovin`in ürünleri de yaşamı gibi çok yönlüdür. Aile-çocuk, gençlerin eğitimi gibi konuların yanında ikiyüzlülük, asalaklık, çok para kazanma hırsı, vurdumduymazlık gibi konuları toplumsal bir yergi tarzında ele almış ve bu özellikleri insanlara iyi yüreklilikle yaklaşmayı da göz ardı etmeksizin işlemiştir. Yazar, kendini beğenmenin ve ihtişamlı bir şöhrete ulaşma arzusunun intihar olduğunu ve sanatta değerli yapıtların, sorunları paylaşmayı ve insanlara aktif olarak yardımlaşmayı becerebilenler tarafından yaratılabileceğini göstermektedir.



Elinizdeki kitap Sovyetler Birliği döneminde üniversite gençliğinin sorunlarını irdeleyen, kolhozların çalışmalarından kesitler sunan mizah, daha doğrusu lirik mizah yapıtıdır. 1969 yılında Hipnozcunun Yeğeni 50.000`lik ilk tirajın ardından Orta Rusya Yayınevi tarafından bu kez 75.000 adet basılır ve büyük bir beğeni kazanır. Ali Rıza Dırık`ın Rusça aslından ilk kez Türkçeye kazandırılan Dubrovin`in bu yapıtının yanı sıra yazarın diğer eserleri de yayınevimiz tarafından okurlarıyla buluşmak üzere hazırlanmaktadır.
  • Baskı Tarihi:
    Şubat 2014
  • Sayfa Sayısı:
    148
  • ISBN:
    9789750719738
  • Çeviri:
    Ali Rıza Dırık
  • Yayınevi:
    Evrensel Basım Yayın
  • Kitabın Türü:
Oblomov 
15 Mar 10:15, Kitabı okudu, 5 günde, Beğendi, 9/10 puan

Yazar Yevgeniy Panteleyeviç Dubrovin dünyaca ünlü Krokodil isimli mizah dergisinin genel yayın yönetmenliğini yapmış. 1969 yılında yayınlanan Hipnozcunun Yeğeni romanı geç de olsa 2014 yılında dilimize çevrilmiş. Romanda üniversitede okuyan ve aynı yurtta kalan öğrencilerin başından geçen ilginç ve eğlenceli olaylar anlatılmakta. Soluk almadan bitirilebilecek sürükleyici bir roman.

Hamdi Topal 
29 Mar 2014, Kitabı okudu, Puan vermedi

Sovyet mizahının güzel bir örneği. Gülmeceyi değil, toplumsal yergiyi sevenlere şiddetle öneririm.