Karpuz Şekerinde

8,0/10  (5 Oy) · 
17 okunma  · 
6 beğeni  · 
507 gösterim
Altıkırkbeş Yayın Richard Brautigan serisini daha önce yayımlamadığı kitaplarıyla birlikte yeniden yayımlamaya başladığından beri: Talihsiz Kadın, Amerika'da Alabalık Avı, Tokyo-Montana Ekspres kitaplarını okura art arda sundu; şimdi ise dizinin yeni kitabı raflarda: Karpuz Şekerinde

-şu margaret keşke yakamı bıraksa-
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Ekim 2011
  • Sayfa Sayısı:
    136
  • ISBN:
    9786055532451
  • Orijinal Adı:
    In Watermelon Sugar
  • Çeviri:
    Gonca Gülbey
  • Yayınevi:
    Altıkırkbeş Yayınları
  • Kitabın Türü:
Mujurey 
08 Eyl 21:40, Kitabı okudu, 13 günde, 5/10 puan

Richard Brautigan'ın 1968 yılında yazdığı hafif bir kitap. Sürreal bir anlatıma sahip. Okurken sık sık "ne garip şeyler ya bunlar" demekten kendimi alamadım.

Uzak zamanlarda, benÖLÜM denen bir kasabada yaşayan adını bilemediğimiz bir yazarın kitabıdır, Karpuz Şekeri. Kasabadaki her şeyin karpuz şekerinden yapılması, alabalıkların uçuşu, nehirlerin kıvrılışı, unutulmuş işletmeler, kaplanlar ve her gün farklı renk doğan güneş gibi bir çok ilginç şey var bu kitabın içinde.
Yazarın diğer kitaplarındaki gibi çocuksu bir dili var. Okuması gayet kolay. Zaten kısa kısa bölümlerden oluştuğu için kolayca bitiyor kitap.

Kitabın en beğendiğim bölümü ise tabi ki "Benim Adım" oldu: "Ya da bir yerlerde yürüdün. Her yerde çiçekler vardı.
İşte benim adım o."

Dila. 
11 Oca 16:46, Kitabı okudu, 16 günde, Puan vermedi

Çok kötü çevrilmiş Brautigan kitabı. Öyle ki anlaşılması zaten zorken ,işi daha zorlaştırmış çevirmen.

Kitaptan 1 Alıntı

Sanırım kim olduğumu merak edip duruyorsun, ama sürekli bir adı olmayanlardanım. Adım sana bağlı. Aklından ne geçerse bana öyle seslen. Çok eskiden olmuş bir şey düşünüyorsan; diyelim biri sana bir soru sordu, sen de yanıtını bilmiyordun.
Benim adım bu.
Belki de bardaktan boşanır gibi yağmur yağıyor.
Benim adım bu.
Ya da biri senden bir şey yapmanı istedi. İstediğini yaptın. Gelgelelim yaptığının yanlış bir şey olduğunu söylediler-“bağışla bir yanlışlık oldu,”- ve başka bir şey yapmak zorunda kaldın.
Benim adım bu.
Belki de çocukken oynadığın bir oyun ya da yaşlanıp pencerenin yanındaki sandalyende otururken durup dururken anımsadığın bir şey.
Benim adım bu.
Ya da bir yerlere yürüdün her yan çiçek doluydu.
Benim adım bu.
Belki de bir ırmağa bakakaldın. Yanında seni seven biri vardı. Sana dokundu dokunacak. Daha dokunmadan bunu duyumsadın, anladın dokunacağını. Sonra dokunuverdi.
Benim adım bu.
Ya da çok uzaklardan birinin seslendiğini duydun. Sesi neredeyse bir yankıydı.
Benim adım bu.
Belki de yatağa uzanmış, neredeyse uykuya dalmak üzereydin; bir şeye güldün kendinle ilgili. Günü bitirmenin en iyi yolu.
Benim adım bu.
Ya da iyi bir şey yiyordun, bir an ne yediğini unuttun, yine de iyi bir şey olduğunun bilincinde yemeyi sürdürdün.
Benim adım bu.
Belki de gece yarısı olmak üzereyken sobanın içindeki ateş bir çan gibi çaldı.
Benim adım bu.
Ya da o kız sana gelip öyle dediğinde kendini iyi hissetmedin. Bir başkasına da söyleyebilirdi: onun sorunlarını daha iyi bilen birine.
Benim adım bu.
Belki de alabalıklar gölcükte yüzüyordu ama ırmak yalnızca sekiz santim enindeydi ve ay benim ölüm üzerinde parlıyor, karpuz tarlaları ayışığında boyutları çarpılmış ışıldıyor, her yan karanlık ve sanki çevredeki tüm bitkilerden birden yükselmekte.
Benim adım bu.
Şu Margaret keşke yakamı bıraksa.

Karpuz Şekerinde, Richard BrautiganKarpuz Şekerinde, Richard Brautigan