Kırmızı Azap

7,4/10  (11 Oy) · 
16 okunma  · 
5 beğeni  · 
697 gösterim
Ben dinledikçe onlar anlatıyorlardı. Parasızlık çekiyorlardı, çocukları üniversiteyi kazansın istiyorlardı, işlerinden kovuluyorlar, birbirlerine kazık atıyorlar, ihbar ediyorlar, çalıyorlardı; kimileri kaçaktı, kimileri şantaj yapacak malzeme arıyordu, birbirlerini dolandırıyorlar, her yenilginin acısını daha büyük bir kötülük yaparak çıkarmaya çalışıyorlardı. Karıkocalar birbirlerinden gizli, bu çöplükten kurtulmanın yolunu arıyorlardı.

Ayfer Tunç'un daha önce Aziz Bey Hadisesi ve Taş-Kâğıt-Makas kitapları içinde yer alan kısa öyküleri, Kırmızı Azap'ta bir araya geliyor, birbirini bütünlüyor. Hayatın damaklarımızda bıraktığı buruk tat, yazarın edebiyattaki ilk durağı olan öykülerinde de incelikle işleniyor. Kırmızı Azap, Ayfer Tunç'un 25 yıllık yazarlık birikiminin en önemli köşe taşlarından biri.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Haziran 2014
  • Sayfa Sayısı:
    152
  • ISBN:
    9789750721847
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:
Hasret Gedik Ertekin 
27 Nis 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 10/10 puan

ilk kez bir öykü kitabı okudum romanda sona ulaşmak için epeyi beklememiz gerekiyordu öyküde hop son hem de birden fazla hikaye bence süperdi.

Kitaptan 9 Alıntı

...kendime yaşamak için nedenim yok derken, aslında ölmek için nedenimin olmadığını görüyordum. Ben kimdim ki ölecek?

Kırmızı Azap, Ayfer TunçKırmızı Azap, Ayfer Tunç

Kemikli bir kadındı karım.
Evet güzel değildi ama kalbi olan bir kadındı.
Ben yok sandım.

Kırmızı Azap, Ayfer TunçKırmızı Azap, Ayfer Tunç
göksal gülyas 
 28 May 09:22, Kitabı okudu, 5/10 puan

Bazen, nedense hep kış akşamüstlerinde ,dükkanımdaki tezgahın pencereye bitişen ucuna oturup dışarı bakar ve kendime ben mutlu bir adam mıyım?diye sorardım.iyi kötü bir dükkanım vardı,İyi kötü bir karım vardı,başımı sokacak bir evim ,evde kaynayan bir tencerem ,iki çocuğum vardı.Öyleyse mutlu olmalıyım diye mırıldanırdım.

Kırmızı Azap, Ayfer TunçKırmızı Azap, Ayfer Tunç

...dönüp eve bir göz attı. Bir ölü çürüyor gibiydi evin hali. Babasının yaptırmak ve döşemek için bir ömür verdiği bu evin, inleyerek tükenmesinden doyulmaz bir zevk alıyordu. Öfkeyle, zalimlikle, despotlukla geçmiş bir ömrün imzası olan bu evin acıklı hali, onun ziyan olmuş hayatının bir intikamıydı sanki.

Kırmızı Azap, Ayfer TunçKırmızı Azap, Ayfer Tunç

Eski yaralarımdı benim kadınlar. Yok kadınlar. Çürümüşlüğümdü, hayatımın bir demet ot gibi kurumasıydı kendi kendine; üzerinden çok sular akmış da aşınmış taş parçaları kadar değersizliğimdi.
Korkaklığımdı, sinmişliğimdi, kendi içime dönmüşlüğümdü.

Kırmızı Azap, Ayfer TunçKırmızı Azap, Ayfer Tunç

Bu anlatacak kimsesi kalmamış olanın hikayesi, yani benim. Eskiden vardı, yok ettim. Şimdi giderek kendi içime dönüyorum, tükeniyorum.
Tükeneceğim.
Biteceğim.

Kırmızı Azap, Ayfer TunçKırmızı Azap, Ayfer Tunç
göksal gülyas 
14 Haz 17:21, Kitabı okudu, 5/10 puan

Yanımda boş yatakta yatıyor,uyurken bana sırtını dönüyordu .oysa yüzünü dönsün istiyordum.sırtını dönmüş insan acı verir ,hem kendine,hem o sırta bakana.sırta bakan kendini yalnız hisseder,sırtını dönen içine kapanmış demektir.

Kırmızı Azap, Ayfer TunçKırmızı Azap, Ayfer Tunç