Konuş, Hafıza

10,0/10  (1 Oy) · 
3 okunma  · 
0 beğeni  · 
436 gösterim
"Beşik bir uçurumun üzerinde sallanır ve sağduyumuz bize, varoluşumuzun iki ebedi karanlık arasındaki kısa bir ışık çakmasından başka bir şey olmadığını söyler."
-Konuş, Hafıza-

"Nabokov, tarihî olayların detaylarına girerek, onları neşeli anekdotlarla ve etkileyici bir anlatımla birleştirerek, Konuş, Hafıza'yı bitmeyen bir okuma zevkine dönüştürüyor. Yazarın bilindik üslubu, diğer Nabokov romanlarına dair verdiği ipuçlarına ve imalara lezzet katıyor."
-Harper's-

"Çağımızın en harikulade otobiyografisi. Nabokov etkileyici bir hassasiyet ve coşkunlukla kayıp dünyayı baştan yaratıyor."
-The New Republic-

"Göz kamaştırıcı... bu kitapta, sonsuza dek kaybolmakta olan bir dünyadan, insanı hayrete düşüren işaretler bulacaksınız."
-New York Times-
  • Baskı Tarihi:
    Ocak 2011
  • Sayfa Sayısı:
    310
  • ISBN:
    9789750508271
  • Çeviri:
    Yiğit Yavuz
  • Yayınevi:
    İletişim Yayınevi
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 17 Alıntı

mehmet aysu 
06 May 16:36, Kitabı okudu, 10/10 puan

Nabokov
Annemin özenle uyduğu basit kural, bütün ruhuyla sevmek ve gerisini kadere bırakmaktı.

Konuş, Hafıza, Vladimir NabokovKonuş, Hafıza, Vladimir Nabokov
mehmet aysu 
06 May 17:08, Kitabı okudu, 10/10 puan

Nabokov
Simdi renkli kalemler eyleme geçsin. Yeşil kalemle, bileği şöyle bir döndürerek, kabarık bir ağaç ya da suya dalan bir timsahın bıraktığı burgacı çizmek mümkün. Mavi kalem sayfaya boylu boyunca, basil bir çizgi çekti ve tüm denizlerin ufku oraya yerleşti. Hangi renkte olduğu belirsiz küt uçlu bir kalem, insanın yoluna çıkıp duruyordu. Kahverengi kalem her zaman kırıktı, kırmızı da öyle, ama bazen kırıldıktan hemen sonra, çıkık ucunu desteklemek suretiyle, pek de güvenli olmayan şekilde kullanılabilirdi. Çok sevdiğim küçük mor arkadaş, kullanıla kullanıla, ele gelmeyecek kadar küçülmüştü. Sadece beyaz kalem, upuzun bir albino gibi, özgün uzunluğunu koruyordu; ancak ben onun, kâğıt üzerinde hiç iz bırakmayan bir üçkâğıtçı olmaktan öle, karalama yaparken istediğim şeyi hayal edebilmem için ideal bir araç olduğunu keşfedince, bu durum değişmişti.

Konuş, Hafıza, Vladimir NabokovKonuş, Hafıza, Vladimir Nabokov
mehmet aysu 
06 May 16:45, Kitabı okudu, 10/10 puan

Nabokov
Ölümlülük böyle zamanlarda -rüyalarda- değil, büyük neşe ve başarı anlarında, bilinç en yüksek terasına çıkmışken, bir gemi direğinden, geçmişten ve geçmişin kalesinden, kendi hudutlarının ötesine bakma şansını yakalar. Ve sisin içinde fazla bir şey görmek mümkün olmasa da, insan bir şekilde, doğru yöne baktığını hissedip mutlu olur.

Konuş, Hafıza, Vladimir NabokovKonuş, Hafıza, Vladimir Nabokov
mehmet aysu 
06 May 16:11, Kitabı okudu, 10/10 puan

Nabokov
Tabiat, yaşı kemale ermiş bir insandan, yolculuğun başını ve sonunu, tıpkı bu ikisi arasında görülen olağanüstü hayaller gibi, umursamazca kabullenmesini bekler.

Konuş, Hafıza, Vladimir NabokovKonuş, Hafıza, Vladimir Nabokov
mehmet aysu 
06 May 16:26, Kitabı okudu, 10/10 puan

Nabokov
... yalnızca karşısındakini, “sen” diye hitap edecek kadar iyi tanımayan bir adam gibi, nazik bir sadelik içinde...

Konuş, Hafıza, Vladimir NabokovKonuş, Hafıza, Vladimir Nabokov
mehmet aysu 
06 May 16:14, Kitabı okudu, 10/10 puan

Nabokov
İlk bakışta sınırsız gibi görünen zamanın, bir hapishane olduğunun önceleri farkında değildim.

Konuş, Hafıza, Vladimir NabokovKonuş, Hafıza, Vladimir Nabokov
mehmet aysu 
06 May 17:37, Kitabı okudu, 10/10 puan

Nabokov
Öğrendiğim ilk şeylerden biri, koleksiyonumu büyütmek için başkalarından medet ummamaktı.

Konuş, Hafıza, Vladimir NabokovKonuş, Hafıza, Vladimir Nabokov
2 /