Mezarcılar Da Ölür

8,0/10  (1 Oy) · 
2 okunma  · 
2 beğeni  · 
577 gösterim
Bilinen bir şeydir, kadınlar umumî bir telefon kabinini işgal ettikleri zaman, konuşmaktan bıkmazlar! Pek tabii, bu gibi hallerde dısardaki kimselerin büyük bir sabırla beklemeleri gerekir...
İşte ben de tam on dakikadan beri bir taşra kasabasının postahânesinde sabırla sıramı bekliyor ve arada sırada posta memuru kıza şikâyetçi bakışlar fırlatıyordum. Hele şükür, kabindeki kadın konuşmasını nihayet bitirebildi. Kabinin camları buzluydu. Konuşan kimsenin ne biçim şey olduğunu tâyin edememiş, ancak sesini duyabilmiştim.
Tuhaf değil mi, kadının çarpık çurpuk, çirkin bir şey olacağını sanıyordum! Aldanmışım meğer!
Zira kadın otuz yaşlarında, sarışın ve mavi gözlü güzel mi güzel bir âfetti! O anda, «Hey Allahım!» diye düşündüm. «Böyle bir mahlûk taşrada değil de Paris'te yaşasaydı, kendisinde eksik olan bir şeyi, yâni giyinme zevkine sahip olmadığını görür, dolayısiyle ihmalci olmaz ve böylece bir kat daha güzelleşebilirdi!
  • Baskı Tarihi:
    Haziran 1972
  • Sayfa Sayısı:
    143
  • ISBN:
    8968014
  • Orijinal Adı:
    Le Pain Des Fossouyers
  • Çeviri:
    Muharrem Atlıkan
  • Yayınevi:
    Akba Yayınevi
  • Kitabın Türü:
Serdar Poirot 
23 Oca 2014, Kitabı okudu, Beğendi, 8/10 puan

Güzel bir psikolojik polisiye roman.
Bir adet uzun ve bir adet kısa hikayeden oluşan bu romanda iki hikayede de ipuçları vs. konularda fazla detaya girilmese de suç psikolojisini çok iyi yansıttığı söylenebilir.
Polisiye severlerin kaçırmaması gereken bir roman