7,4/10  (205 Oy) · 
939 okunma  · 
139 beğeni  · 
4.337 gösterim
Nikolay Vasilyeviç Gogol (1809-1852): Ukrayna'da, orta halli toprak sahibi bir ailede dünyaya geldi. Çocukluğunu etkileyen köy yaşamı ve Kazak gelenekleri eserlerine yansıdı, Ukrayna halk kültürünün ögeleriyle işlenmiş öyküler yazdı. Mizah anlayışı, gerçekçi tutumu ve canlı anlatımıyla Rus edebiyatında önemli bir yeniliğin öncüsü oldu. Bu yenilik, Dikanka Yakınlarında Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları, Petersburg Öyküleri ve Mirgorod Öyküleri'nde mizahın yanı sıra yaşam karşısında karamsarlık ve dünyanın kötülüğü üzerine düşünceleriyle şekillendi. Müfettiş adlı oyununda yozlaşmış bürokratları acımasızca alaya aldı. Gogol, Ölü Canlar adlı romanıyla 19. yüzyıl Rusyası'nda toplumsal düzenin ve bireylerin eleştirisini eşsiz bir başyapıt olarak ortaya koymuştur.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Kasım 2012
  • Sayfa Sayısı:
    484
  • ISBN:
    9789944889858
  • Orijinal Adı:
    Мёртвые Души
  • Çeviri:
    Mazlum Beyhan
  • Yayınevi:
    İş Bankası Kültür Yayınları
  • Kitabın Türü:
Aslı 
17 Nis 2015 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Beni epey zorlayan bir kitap.İlk sayfalarda kitabın içine girmekte zorlandım.sonra işler daha karmaşık bir hal aldı.Karakter ve olayların yoğunluğundan dolayı çok dikkat istiyor. Kitaptan çok kitabın yazılma sürecinden etkilendim diyebilirim.Gogol manik depresif psikoz hastasıymış.Birinci cildi yazdıktan sonra hastalığının krizlerini yaşamaya başlamış.Birinci ciltte hep olumsuz karakterler yazdığını düşünen yazar ikinci cilde olumlu karakterler üretmek istemiş ama olmamış.Bundan dolayı Ölü Canlar'ın ikinci cildi Gogol'u çok bunaltmış.Bu esnada hastalığı da devam ediyormuş.Hem ruhsal sıkıntılarına deva bulmak hem de Ölü Canlar'ın ikinci cildiyle ilgili kilitlenmişliğini aşmasına yardımcı olur umuduyla Hac'ca bile gitmiş yazar.Ancak bu durumda hayal kırıklığıyla sonuçlanmış.Üzerinde on yıldır çalıştığı ikinci cilde ait bütün el yazmalarını ateşe atmış.Ancak bir kısmı ateşten kurtarılabilmiş. Yanıp yok olan romanıyla birlikte yaşamın anlamı da yok olmuş Gogol için ve resmi belgelere göre kendini aç bırakarak öldürmüş.Bir nevi intihar.Benim okuduğum basımda birinci ve ikinci cilt aynı kitapta toplanmış.İkinci cildin bir kısmı yandığı için yanan ve tümüyle okunmaz hale gelen kimi sözcükler ve satırlar Rusça basım editörlerince tamamlanmış. Klasikler hep hüzün veriyor bana nedense ;) Okuyun derim...

Uğur Ukut 
26 Tem 2016 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Kitabı okuyalı üç sene oldu neredeyse. Çiçikof Ölmüş, ama Hala yaşıyor görünen köleler satın alarak kendine zengin bir çevre edinmek istemektedir. Olay bu. Iyi başlayıp neticesiz ve heyecansız devam eden, sonlara doğru biraz merak uyandıran ama onun da olumlu bir etkisi olmayan bir kitap. Çiçikof denen adamın o ölü canları hava atmak dışında neden topladığını hala anlamış değilim. Açıkçası çok fazla okunmaya değer bir kitap değil.

Esma Tezgi 
25 Nis 2015 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Gogol başarılı ve farklı bir çok karakter oluşturup hikayeyle çok güzel harmanlamış. Kitabın en sevdiğim yönü karakterleri oldu, diyaloglarda başarılı ve güzeldi. Bir tek yazarın hikayenin akışını kesip kendi fikirlerini belirmesi çok hoşuma gitmedi ancak onun dışına beğendim, o zamanın taşra hayatını güzel yansıtan bir eser.

murat çelik 
08 Eki 2016 · Kitabı okudu · 2 günde · 6/10 puan

Gogol adına okuduğum ilk kitapta çok pozitif ve çok negatif yanlar vardı.Öncelikle anlatım biçimi iyi ve kitap adı zekice kurgulanmıştı.

Rus bir asilzade olan ivanoviç şehire geldiği andan itibaren valisinden,savcısına kadar herkes tarafından şatafatlı karşılanmıştı.Herkes ivanoviçi davet yarışına koyulmuştu.(Hikayenin baş kısımları biraz durgundu).İvanoviç sonraki kısımda enteresan bir amaç için uzak köylere yolculuk etmeye başladı.Amacı eski dostları ve bazı çiftlik sahiplerinden bir şey almaktı.Alacağı şey nüfusa kayıtlı ölü köleleri satın almaktı.Bunlar için sıkı pazarlıklar yaptı çok da tartıştı.(Ölü köle alma fikri onları ne yapacağı için okuyucuda merak uyandıracak bir fikirdi).

Ancak kitabın sonraki kısımları durgun geçti 70,80 küsür sayfa diyalogsuz genel bir anlatım barındırıyordu.Bu kısımda kitap çok can sıkıcı hale gelmişti.Gogol bu kısımlarda karakterin rusyadaki popüleritesini,rusyayı ve karakter hakkındaki rusyada çıkan asılsız haberleri anlatmaktaydı.(karakterin bir haydut,bir casus veya daha da abartılarak fransız lider napolyon bonapart olduğunu iddia edenler bile mevcuttu).

Kitabın içindeki diğer olumlu yan gogolun anlatırken zaman zaman okuyucuyla sohbet eder gibi yazdığı diyaloglardı.

deniz yildiz 
30 Kas 2015 · Kitabı okudu · 8/10 puan

gogol ölü canlar'ı iki cilt olarak yazmış ancak kendisi manik depresif psikoz olarak adlandırılan bir hastalığa sahipmiş. bu durum özellikle kitabın ikinci cildini olumsuz yönde etkilemiş. şöyle ki ilk ciltte genel olarak olumsuz tiplemeleri anlatan gogol ikinci ciltte olumlu/dürüst karakterlerden anlatacak ve rusya'nın geleceğine daha umutla bakılabilecek bir tablo çizecekti. fakat ilk cilt tamamlandıktan sonra ruhsal rahatsızlığı sebebiyle ikinci cilt gogol için bir ızdırap olmuş ve zorlukla bitirmiş. yine rahatsızlığının depresif modundayken yazar ikinci cildi yakmış ve şu an elimizdeki kitap kurtarılan kısımlardan derlenerek oluşturulmuş.*

öznel yorumuma gelecek olursak: zor bitirdiğim kitaplardan biriydi. bazı karakterler, benzetmeler ve yazarın olaylara bakış açısı ve yorumlayışı ilgi çekici olsa da karakter sayısının fazlalığı özellikle ikinci ciltteki bana göre konu bütünlüğünü bozan detaylar kitabın okunurluğunu azaltıyor.

*iş bankası kültür yayınları baskısının çevirmeni mazlum beyhan'ın ikinci ciltten önce yaptığı yorumdan derleme.

Ezgi D. 
20 Şub 2016 · Kitabı okudu · 31 günde · 7/10 puan

Gogol "Ölü Canlar" romanıyla yaşadığı toprakların sadece güzel yanlarını değil; dönemin Rusyasının kötü ve aksayan taraflarını da aktarıyor. Roman, kahramanı Çiçikov'un çocukluk yıllarından kalma bir hırsla varlıklı olma çabasını ve bu çabasına ulaşmaya çalışırken yaşadıklarını anlatıyor. Yaşanılanlar anlatılırken bir yandan da Rusya'nın devlet dairelerinde rüşvetlere, memurların düzenbazlıklarına, çiftlikte çalışan insanların köle muamelesi görmesine tanık oluyoruz. Gogol, dolandırıcı Çiçikov'un hikayesini bizlere anlatırken okuyucuya seslenen, okuyucuyla sohbet eden bir üslup kullanmıştır. Bazı bölümlerde ise yazarın tamamen sanki üçüncü bir kişiymiş gibi olayları aktardığını görüyoruz. Ben her ne kadar vaktimin kısıtlı olmasından dolayı kitabı uzun bir sürede okumuş olsam da bir klasik olarak mutlaka okunmalı. İyi okumalar...

Kitap her yerde okunur 
21 Kas 2016 · Kitabı okudu · 1 günde

"Okuyucunun kahramanımdan hoşlanmamış olması bence önemli değildir... İçimizden hanginiz, sakince düşündükten sonra, acaba Çiçikof'da görülen şeylerden bazıları bende de yok mu demeye cesaret edebilir?"( Ölü Canlar/Gogol)

Evet en sevdiğim yazarlardan biri olan, dertli Gogol böyle diyordu bu kitapta.
Çiçikof erdemli değildi, dürüst de değildi; ama klise önünde gördüğü kimseyi de para vermeden geri çevirmezdi. Çalışkandı, azimliydi.
Peki neydi onu bu kötü yola iten , o bir alçak mıydı? Gogol bu soruya da , romanda araya girip şöyle cevap vermişti:

" Niye bir alçak olsun, 'işini bilir ' demek daha doğru olur. İçindeki tutku ve sahip olma hırsıydı her şeye sebep olan..."

Ben çok beğenerek okumuştum birkaç yıl önce kitabı. Gogol, toplumsal iki yüzlülüğümüzü bize tokat ata ata anlatmıştı. Yıllar önce Rusya'nın özentiyle dolu halkını anlatmış ama hiçbir şey değişmemiş bence insanlık adına dünyada.

"Dünyada barış yoktur. Siz de görüyorsunuz dünya yalnız düşmanlar, hainlerle dolu."( Ölü Canlar/Gogol)

Kitabın konusunu anlatıp, sihrini bozmak istemiyorum...
Gogol tam bir ustaymış . Gel gör ki sonu kötü olmuş... Kitabın önsöz bilgisine göre, Yazar çeşitli sebeplerden dolayı girdiği depresyon sonucu, kendini aç bırakma yolu ile öldürmüş yavaş yavaş...
Bu kitabın ikinci cildinin sayfalarını da o ruh hali ile yakmış...

En beğendiğim diğer alıntılar:

"Çocuklarınıza örnek olmadan, onları iyi eğitemezsiniz..." ( Ölü Canlar/Gogol)

"Her yaşta, o yaşın tatlı zevklerini tadarak yaşayınız, insanca duygularınızı küçümsemeyiniz, çünkü o tatlı hayat dolu zamanlar, bir daha ele geçmez, geri gelmez. İhtiyarlık, sert ve merhametsizdir; hiçbir şeyi geri vermez, hiçbir şeyin tekrar yapılmasına izin vermez... ( Ölü Canlar/Gogol)

Dilek Ateş 
08 Ağu 2015 · Kitabı okudu · 5/10 puan

Ödev olarak okumaya başlamıştım bu kitabı. Kötü diyemem ama beğendiğimi de söyleyemem. Çok sıkılıp, zar zor bitirmiştim. Yarım bırakmayı defalarca düşünsem de bırakamadım ama yine de..

Abdullah 
 27 Tem 2015 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Gogol un 19. Yüzyıl Rusya'sindaki düzensizlikleri ele aldığı bir kitap. Çiçikov adındaki uyanık ve paragöz bir karakterin Rusya'nin o donemdeki asil insanları nasıl kandirmaya çalıştığı anlatılıyor.O dönemde kitaba yapilan agir eleştiriler ve hakaretler üzerine Gogol kitabın bazı bölümlerini imha etmiştir ayrıca olayın akışında yazar ara ara müdahalelerde bulunarak okurla sohbet havası yaratıyor, bu biraz garip geldi ama alıştım, bunun dışında biraz zor okunan bi kitap oldugunu söyleyebilirim yani akıcı değildi ama eserde yer yer güzel mesajlar da verilmiş, okumanızı tavsiye ederim

Muharrem Armağan 
21 Şub 2016 · Kitabı okudu · 7 günde · Beğendi · 9/10 puan

Kitaba başlamadan yorumlara baktım genelde çok ağır diye bahsedilmiş ama belki daha öncesinden Balzac okuduğumdan kitap bana akıcı geldi özellikle Çiçikovun gittiği yerlere onunla beraber gittim gibi ve yazar tam yerinde romana müdahele ederek daha da güzel hale getirmiş kitabı ben özellikle bi romanda yazarın araya girmesini hiç sevmem sanki içinde bulunduğum ortam bozulmuş gibi hissederim ama Gogol çok fazla müdahale etmesine rağmen hepside yerinde açıklamalardı bana göre.Gogolun okuduğum ilk kitabı olmasına rağmen çok etkileyici bi yazar anlatılanlara göre Dostoyevski de dahil bir çok yazar özellikle rus yazarlar Gogoldan etkilenerek yazmış kitaplarını ve bana kalırsa bu övgüyü sonuna kadar hakeden bir yazar.Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.

4 /

Kitaptan 117 Alıntı

kitapları seven 
22 May 2015 · Kitabı okudu · 2/10 puan

En ıssız köşelerdeki insanlarımızın rahatını kaçırarak, yaşamamızın yoksulluğunu ve kusurunu betimlemek yazarımızın hüneridir. Bunun için yine bir taşrada dolaşacağız.

Ölü Canlar, Nikolay Vasilyeviç GogolÖlü Canlar, Nikolay Vasilyeviç Gogol

"..İki kumru yavrusu sana gösterecek
kaskatı kesilmiş cesedimi.

Ve;
onların acı ötüşleri sana anlatacak
Benim,
gözyaşlarımla boğularak öldüğümü.."

Ölü Canlar, Nikolay Vasilyeviç GogolÖlü Canlar, Nikolay Vasilyeviç Gogol