Paralı Asker

6,8/10  (6 Oy) · 
7 okunma  · 
3 beğeni  · 
497 gösterim
Georges Perec’in 1957-1960 yılları arasında yazdığı ilk roman olan Paralı Asker (Le Condottière) yazarın ölümünden otuz yıl sonra bulundu. Farklılığı ve yenilikçiliğiyle öne çıkan Perec dünyasını işte bu roman başlatmıştır.
Antonello da Messina’nın 1475’te yaptığı Paralı Asker tablosunun sahtesini yapma işini üstlenen Gaspard Winckler’i heyecan ve gerilim dolu, hayat kadar gerçek, sanat kadar kurmaca bir serüven beklemektedir. Özgün yapıt ile sahte yapıt arasındaki karmaşık ilişkide ruhu ve bedeniyle birlikte kaybolan kahraman aslında şu sorunun peşindedir: Sahte bir sanat eseri üreterek gerçeğin kendisine ulaşılabilir mi?
Gerçeği arayan sanatın etkileyici öyküsünü anlatan Perec, polisiye roman temalarını kendi edebiyat anlayışıyla dönüştürerek son derece sürükleyici ve düşündürücü bir ilk kitaba imza atıyor.
  • Baskı Tarihi:
    Şubat 2013
  • Sayfa Sayısı:
    168
  • ISBN:
    9789755706023
  • Orijinal Adı:
    Le Condottiere
  • Çeviri:
    Esra Özdoğan
  • Yayınevi:
    Sel Yayıncılık
  • Kitabın Türü:
Seyla 
07 Tem 2015, Kitabı okudu, 6/10 puan

Georges Perec bu kitabı yayıncıya ilk götürdüğünde yayınlamayı reddetmişler, çok da haksız değillermiş belki de, kolay bir okuma değil çünkü okuyucuyu bekleyen.

Serdar Poirot 
15 Haz 09:33, Kitabı okudu, 1 günde, Beğendi, 7/10 puan

Dikkat spoiler içerir.
Fena değil diyebileceğim bir polisiye roman. Gaspard, Jerome ile tanıştıktan sonra yeteneğini kötü yönde kullanan bir ressamdır ve 16 yıldır sahte tablo yapmaktadır. Ancak bir gün Antonello adlı meşhur bir ressamın Paralı Asker tablosunun sahtesinin yapılma işi gelir. İş 150 milyon dolarlık bir iştir. Gaspard, işe başlar ancak patronu Madera'nın boğazını ustura ile keserek öldürecektir. Bu işe neden başladığı, o adamı neden öldürdüğü gibi olayları edebi betimlemeler ile detaylı bir şekilde aktaracaktır. Okunabilir bir kitap.

Kitaptan 5 Alıntı

Evet, istemiştim, her şeyimle istemiştim... Kendimi silmek, ortadan kaldırmak istemiştim... Sonunda bir hiç olmak için herkes olmayı istemiştim, o sayısız maskenin arkasında kendimi korumak istemiştim ve ulaşılmaz olmayı, aşılmaz olmayı istemiştim... Ya sonra? Çok ileri gittim... Başarmak hiçbir işe yaramıyordu, işlerin yürümediği belli alanlar kalması gerekirdi...

Paralı Asker, Georges Perec (Sayfa 118)Paralı Asker, Georges Perec (Sayfa 118)

Az çok ciddi olmakla birlikte epeyce bir başarısızlık, belli bir düş kırıklığı ve üstlenemeyeceğin, çünkü özenle başkalarına atfettiğin yüzlerce başarı. Arkanda maskeler var. İçinde hiçbir şey yok. Yaşama arzusu. Ölme arzusu. Bir boşluk hissi, hoyrat bir anlayışsızlık. Ya sonra?

Paralı Asker, Georges Perec (Sayfa 51)Paralı Asker, Georges Perec (Sayfa 51)

Tek bir çabayla, aynı çabayla olanca gücünü toplayıp yaşamaya devam etmek, o ilk hareketi yapmak, yatakta uzanmış, kendi mezarında kendi ölümünü taklit eden, bir başkasıymış gibi izlediğin şu adamdan başka bir şey olmak. Niçin bu kadar kolay? Niçin bu kadar zor?

Paralı Asker, Georges Perec (Sayfa 42)Paralı Asker, Georges Perec (Sayfa 42)

...ya da gerçek durumumu duyarsızca keşfedişim, benimle oynandığına, benden yararlandıklarına dair bir his ya da yalnızca taklitlerin üst üste yığılması... maskelerin ve yine maskelerin yığılması, maskelerin ağırlığı... Nedenini anlamadan beni boğan, beni onların boğduğunu anlamadan, aynı anda beni yaşattıklarını ve öldürdüklerini anlamadan boğan şeyler... Bunu istemiştim... Ya sonra? Doğrudan hayatı istemiştim, anlık zaferi... Yaşamak ve dövüşmek gerekiyordu... Dövüşmek istemiyordum... Yüzümü saklayarak dövüşüyordum, çok sağlam bir zırhla dövüşüyordum, gölgelerle dövüşüyordum. Onların dehasının karşısına sabrımı koyuyordum.

Paralı Asker, Georges Perec (Sayfa 120)Paralı Asker, Georges Perec (Sayfa 120)
arden 
05 Kas 2015, Kitabı okudu, 7/10 puan

Ne acayip. İnsan özgür sanıyor kendisini. Sonra bir anda.. Yok. Nerede başlıyordu özgürlük ? Nerede sona eriyordu? sahte tablolar yapmakta özgür müydü? Tuhaf işler. Küçük bir Giottino tablosu. Müneccim krallar İsa'ya hürmetlerini sunuyor. Melkior, Balthazar, Gaspar. Bunu teslim edersin. Sonra yola devam. Sonra hayatının vazgeçilmezi olur, her hangi bir yapıt karşısında gösterilen bu dirayet, bu sabır ve bu manyakça ayrıntıcılık dışında bu dünyadaki her şey silinip gider. Cezanne, Gauguin, dünya silinir.. Sonra da duvara asılır: Gaspar Winckler, sahteci. Bir kelebek gibi iğnelenir. Gaspar Winclerianus. Bütünüyle, temelden, açıkca, mutlak surette, tamamen tamamlanır. Bazen seni baştan sona anladığımı düşünüyorum. Sahteci, başka ne olabilirsin ki ? Düpedüz sahteci. Joni Icilio Sahteci, Jerome Quentin Sahteci, Gaspar Winckler Sahteci. Koskoca bir S. Sahtenin S.'si. Ölüm gibi, zaman gibi...

Paralı Asker, Georges PerecParalı Asker, Georges Perec