Psikanaliz ve Din

8,0/10  (4 Oy) · 
12 okunma  · 
2 beğeni  · 
608 gösterim
Erich Fromm, bu klasik eserde, içgüdüsel ve maddi ihtiyaçların giderilmesini yaşamın tek gayesi olarak gördüğüne inanılan psikanalizin felsefesi ile geleneksel din arasındaki gerilimi değerlendirmektedir. Fromm, psikanalizin, dinin ne düşmanı olduğunu ne de onu savunduğunu, daha ziyade dini öğretilerin ardındaki insan gerçeğinin ve bütün büyük dini öğretilerin özünde yer alan insani değerlerin farkına varılmasıyla ilgilendiğini öne sürmektedir.
(Tanıtım Yazısından)

Kitaptan 1 Alıntı

Ferman Mamedov 
13 Oca 21:09, Kitabı okudu, Beğendi, 8/10 puan

İnsan dahilinde aklın peydah olmasıyla onu her zaman yeni kararlar almaya can attıran dikotomi yarandı.Akıla, insani dünyanın (insanın kendini rahat his ettiği ve çevresinde olanlara aynıyla yanaştığı dünya) gelişim nedenine iç dinamizm hastır.Her yeni elde edilen aşama insanı yine de tatmin etmiyor ve yeni sonuçlar elde etmeye sevk ediyor.İnsanda doğuştan "terakkiye gayret" yoktur, gittiği bu yolda onu kendi mevcudiyetinden olan zıddiyet yöneltir.O (insan) cennetten kovularak doğayla vahdetini yitirdi ve ömürlük garip oldu.Odysseia, Edip, Avraam, Faust gibi, o (insan) ileri gitmeye ve kendi idraki alanında boşluğu doldurarak her zaman (kendini) derk etmeye mecburdur.İnsan kendine, kendini ve varlığının manasını izah etmelidir.İnsan, "mutlaklık", kendini doğayla, diğer insanlarla, kendi kendisinden ayıran laneti aradan kaldıra bilecek hemin harmoni [uyum, düzen] isteğiyle ıstırap çekiyor.

Psikanaliz ve Din, Erich FrommPsikanaliz ve Din, Erich Fromm