Sessizliğin Anarşisi

9,0/10  (2 Oy) · 
8 okunma  · 
4 beğeni  · 
518 gösterim
"tufandı,
benden sonra,
yine gelecek,
görüntünün, gürültünün ve hareketin ardından,
sessizlikle,
boşlukta, mülksüzlükte, esersizlikte,
faciada,
o,
anarşi..."
(Arka Kapak)

İnsan: hayal kuran varlık, tahayyül ile gerçek arasına sıkışmış, kendini, sıkıştığı yerden dışarı, dışına fırlatan, sürekli, yaşayan, ölen.
İntihar etmeyip yaşıyor olmak; hayatın en büyük ve basit gerçeği. Bu dünyayı ve bu varlığı değiştirme arzusu ile gündelik hayatı, olduğu gibi, geldiği gibi kabullenmenin, sürdürüyor olmanın zorunlulukları (içgüdü, istek, arzu, irade) ve zorlukları arasında gerilim; bu yüzyıl sonunda, kişiyi ve isyanını var kılan yegane imkan.
Yaşıyor olmak, her kuşak ve kişi için, bugün, burada, olabilmek için, kalıcılaşmak için, didinmek, hep daha fazla: malın, mülkün, edimin ve sözün fazlası için.
(Kitabın İçinden)

Kitaptan 8 Alıntı

İnsan: hayal kuran varlık, tahayyül ile gerçek arasına sıkışmış, kendini, sıkıştığı yerden dışarı, dışına fırlatan, sürekli, yaşayan, ölen.

Sessizliğin Anarşisi, Işık ErgüdenSessizliğin Anarşisi, Işık Ergüden

"Olması, olunması gereken": insan varlığının önüne konulan, çizgisel zamanın hede olan soyut kavramlar; yalnız bedenin değil, ruhun da cenderesi.
Kalıp koyucu, tekrarlatıcı toplum, ezberletir ve karbon kağıdıyla çoğaltılmış yaşantılar saçılır ortalığa, birbirinin aynısı ve soyut..

Sessizliğin Anarşisi, Işık ErgüdenSessizliğin Anarşisi, Işık Ergüden

İntihar etmeyip yaşıyor olmak: hayatın en büyük ve en basit gerçeği. Bu dünyayı ve bu varlığı değiştirme arzusu ile gündelik hayatı, olduğu gibi, geldiği gibi kabullenmenin, sürdürüyor olmanın zorunlu- lukları (içgüdü, istek, arzu, irade) ve zorlukları arasındaki gerilim; bu yüzyıl sonunda, kişiyi ve isyanını var kılan yegâne imkân.

Sessizliğin Anarşisi, Işık ErgüdenSessizliğin Anarşisi, Işık Ergüden

Ölümsüz iktidar kitle sistemi!
Sürekli can çekişen ama ölmeyen, ölmemesi için efendilerin de kölelerin de ellerinden geleni yaptıkları bu sistem; hem öldürür (doğayı ve insanı, etiği ve estetiği), hem de yaşatır: açık yara gibi, irin gibi, kan kaybıyla, bilinç yitimiyle, kısmi felç halinde, lağımda ve pisliğin ortasında, üst baş kan içinde, elde bayrak, ağızda küfür, gözlerde linç isteği...

Sessizliğin Anarşisi, Işık ErgüdenSessizliğin Anarşisi, Işık Ergüden

Doğum, bir yere, bir zamana. Ve doğuş, istilaya uğramak: geçmişin, ailenin ve çevrenin istilasına. Kişi bir uzantı artık; ailenin, çevrenin, toplumun, kuşağın, tarihin uzantısı. Yaşayan ve ölü bir tarihe, tasarı ve hayallere eklenir kişi; içselleştirir ya da dışlar tüm bunları, ama sonuçta, bir amaç ve anlam edinir kendine: Soyun, toplumun, kurumların yeniden üretimi. Amaçta ve anlamda ortaklık, herkes gibi, “içerden biri” olmak, kurallara ve hiyerarşiye riayet etmek, mertebeleri birer ikişer tırmanmak; hayatta kalma, tutunma gücüne ve iktidarına sahip, mutlu kişi!

Sessizliğin Anarşisi, Işık ErgüdenSessizliğin Anarşisi, Işık Ergüden

Hakikat -hayat- her bir ömür için, buradaysa ve bu kadarsa; tüm felsefe tarihi her koşulda -onaylayarak ya da reddederek, imkânsızlıklar ya da ümitlerle, yokluklar ya da çarelerle, tespitler ya da ütopyalarla- gündelik hayatı katlanılır kılma çabasından başka bir şey değildir.

Sessizliğin Anarşisi, Işık ErgüdenSessizliğin Anarşisi, Işık Ergüden

Bir yüzyıl sonundan öteki yüzyıl sonuna insan; sözü, bakışı ve bedeniyle, tercihi intiharsızlık olan insan; boşluğa bakan, boşluğu gören, boşluğun içini oyan -sözü, bakışı ve bedeniyle- insan; ütopyasına yer açmak isterken kendi heterotopyasını kuran... Kapanan, kapatılan insan, hayatsız, dünyasız; ruhu, -boşluğun ta kendisi değilse ya da pazarda bir meta- tevekkül ile delilik arasında...

Sessizliğin Anarşisi, Işık ErgüdenSessizliğin Anarşisi, Işık Ergüden

Toplum, hoşgörerek (hoşgörü, güçlünün silahı, gözdağı...) ve bastırarak, iktidara davet eder. Yemin töreninin yeri ve zamanı, topluma, tarihe ve kişiye göre değişse de (uyumlu, uysal kişi taltif edilir, rütbelendirilir ya da pişmanlık belgesi imzalatılır kişiye, boyun eğdirilir ve toplumun sempatizan bir unsuru olarak, düzelebilir, ıslah olabilir bir sürü adayı olarak kabul görür) içerik hep aynıdır: Evcilleşmişlerin paylaştığı yetişkinlik ideolojisini benimsemek; kopuk, parçalı yaşantılardan oluşan toplumsal rolü ciddiyetle yerine getirmeye çabalamak; yapmacıklığa, gösterişe ve yalana dayalı bir tükeniş; roller güçleştikçe silikleşen, hiçleşen benlikler; “sahip olma” -aileye, işe, otoriteye, mal mülke vs. - mülkiyeti altındaki hayatlar...

Sessizliğin Anarşisi, Işık ErgüdenSessizliğin Anarşisi, Işık Ergüden