Veronalı İki Soylu Delikanlı

10,0/10  (2 Oy) · 
13 okunma  · 
2 beğeni  · 
698 gösterim
William Shakespeare (1564-1616): Oyunları ve şiirlerinde insanlık durumlarını dile getiriş gücüyle yaklaşık 400 yıldır bütün dünya okur ve seyircilerini etkilemeyi sürdüren efsanevi yazar, Veronalı İki Soylu Delikanlıda dostluk ve aşkı bir vicdan sorunu olarak karşı karşıya koyar, yaşanan pişmanlıklar ve ulaşılan erdemle çözüme kavuşturur. Oyunun sonundaki şaşırtıcı ifadeler Shakespearein yaşadığı dönemin öteki-cins, aynı-cins ilişkileri göz önüne alındığı takdirde günümüz izleyicisi için anlaşılır hale gelir. Eser, 1623te, Birinci Folioda, Shakespearein o dönemde yazdığı diğer oyunlarla birlikte basılmıştır.
1594 ile 1596 yılları arasında yazıldığı tahmin edilmektedir.
  • Baskı Tarihi:
    Ekim 2013
  • Sayfa Sayısı:
    148
  • ISBN:
    9786053609704
  • Çeviri:
    Özdemir Nutku
  • Yayınevi:
    İş Bankası Kültür Yayınları
  • Kitabın Türü:

Remzi yayinevi Shakespeare okuyacak arkadaşlara önerimdir tanıtım bülteni dipnot ve aciklamalarla oldukça doyurucu zaten adı ders olacak üstada en iyisi en azı olurdu. Cok öz bir anlatım benimseyerek bunu püf noktası yapması baya bi zeka işi

Kitaptan 3 Alıntı

Ve senin yüzünden insanlıktan da soğudum.
En derin yara, görünmeyen yaradır.
Ne günlere kaldık! Onca düşman arasında
En kötüsü bir dost çıksın!

Veronalı İki Soylu Delikanlı, William Shakespeare (Sayfa 123)Veronalı İki Soylu Delikanlı, William Shakespeare (Sayfa 123)

Proteus:
Birleşen ellerimiz sonsuz sadakatimin nişanı olsun.
Yokluğunda adını anmadan tek bi saat geçerse,
İkinci saat korkunç bir kaza gelsin başıma,
Aşkımı unutmanın bedelini ödetsin bana.
Babam beni bekliyor. Hiçbir şey söyleme.
Sular yükseldi, vakit geldi. (Julia ağlar)
Yapma ne olur! Gözyaşlarını kastedmedim.
O sular beni götürmez, alıkoyar burada.
Elveda, Julia. (Julia çıkar) tek söz etmeden gitti!
Tabi gerçek aşk böyle olur, konuşamaz;
Gerçeğin ifadesi sözü aşar.

Veronalı İki Soylu Delikanlı, William Shakespeare (Sayfa 44)Veronalı İki Soylu Delikanlı, William Shakespeare (Sayfa 44)

" düşüncelerim Silviamla birlikte her gece;
Kanat takar o kölelere, gönderirim yanına.
Ah, onlar gideceğine efendileri uçabilseydi de,
Hissiz düşünceler değil, o olsaydı orada!
Ulak düşüncelerim yaslanırken apak bağrına,
Onların efendisi, kralı, ben, kıskanırım
Feleğin layık gördüğü nimeti uyruğuma;
Uşaklarımın kısmetine imrenir, hayıflanırım.
" ne işi var uşakların, efendinin yerinde?" derim
Onları gönderdim diye kendimi lanetlerim."

Veronalı İki Soylu Delikanlı, William Shakespeare (Sayfa 74)Veronalı İki Soylu Delikanlı, William Shakespeare (Sayfa 74)