Yolun Sonundaki Okyanus

8,4/10  (31 Oy) · 
51 okunma  · 
21 beğeni  · 
1.177 gösterim
Bir kelebeğin kanatları kadar narin ve hüzünlü.
Karanlıktaki bir bıçak kadar tehditkâr ve korku verici.

Neil Gaiman, sarsıcı eseri Yolun Sonundaki Okyanus'ta, insanı insan yapan tüm duyguları ortaya çıkarmakla kalmayıp, okurlarını onları çevreleyen karanlıklardan korunmaları için geçmişin sığınağına davet ediyor.

Hikâye, kahramanımızın çocukluğuna dönmesi ve evinin yanındaki gölün aslında bir okyanus olduğunu iddia eden Lettie Hempstock'a dair anılarının canlanmasıyla başlıyor. Bu andan sonra; küçük bir çocuğun fazlasıyla ürkütücü, garip ve tehlikelerle dolu geçmişine doğru bir kapı açılıyor.

Artık, yolun sonunda neyle karşılaşacağını kahramanımız da bilmiyor…
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Kasım 2013
  • Sayfa Sayısı:
    182
  • ISBN:
    9786053753308
  • Orijinal Adı:
    The Ocean At The End Of The Lane
  • Çeviri:
    Zeynep Heyzen Ateş
  • Yayınevi:
    İthaki Yayınları
  • Kitabın Türü:
Serdar Poirot 
11 Haz 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 9/10 puan

Oldukça güzel bir korku ve gerilim romanı. Bir adam annesinin cenazesine gider ve sonra kendini yalnız hissettiğinden eski evinin oraya gider. Orada geçmişini hatırlar. Çocukken başından geçen bir olayı. Yan çiftlikteki Lettie Hampstock ile tanışır ve arkadaş olur. Ancak Lettie, annesi ve büyükannesi özel güçlere sahiptir. Bir gün Lettie ile gezerken bir ağ onu yaralar. Ve asalak denilen bir doğaüstü yaratık ona musallat olur. Bir şekilde yaratığı yok ederler ancak onu yok edenler çocuğu peşindedir. Acaba bu çocuk kurtulabilecek midir? Geçmişini hatırladıktan sonra her şey eskisi gibi olabilecek midir? Lettie'yi bir daha görebilecek midir? Soluksuz okunan bir roman.

cizgiliortu 
31 Ağu 16:29, Kitabı okudu, 3 günde, 6/10 puan

Neil Gaiman bu romana hikaye olarak başlamış ama hikaye büyümüş, gelişmiş ve masalsı bir öğeleri barındıran fantastik bir romana dönüşmüş.

Yazarın okuduğum ikinci kitabı Yolun Sonundaki Okyanus. Kitap kahramanımızın cenaze nedeniyle çocukluğunun geçtiği kasabaya gitmesi ve yedi yaşına dair olan anılarını hatırlaması ile başlıyor. Yazarın anlatım dili çok başarılıydı. Fantastik kitapları sevmeyen ve kafamda o dünyayı bir türlü canlandıramayan bana bile gerek tasvirleriyle gerekse üslubu ile bu kitabı sevdirdi.

Başlangıçta su gibi akan ama sonlara doğru tekdüze hale gelen bir hikayeydi anlatılanlar. Bunun için hızlıca okumaya başladığım ama biraz geç bitirdiğim bir kitap oldu. Çünkü olaylar sona doğru biraz karmaşık hale geliyor ve fantastik de olsa "Yok artık" halini alıyor bana göre.

Yıldız Tozu'nu da okumuştum ben Neil Gaiman'dan o kitabın da sonunu sevmemistim çünkü film halinin sonu gönlüme taht kurmuştu. :) Ben sonunu sevemedim ama kitap anlatım dili ile, yazarın kıvrak zekası ve bizi tanık ettiği fantastik dünya ile kendisini güzel bir şekilde okutur, tavsiye ederim. Ama şöyle de bir şey var bu kitabı rahatça okumak için zamanınızın bol ve kafanızın rahat olduğu bir dönemde okumanızı tavsiye ederim çünkü kitap biraz karmaşık ve olaylı.

Valkyrie 
03 Oca 14:06, Kitabı okudu, Beğendi, 8/10 puan

Neil Gaiman’ın okuduğum ikinci kitabı. Şu aşamada Yokyer bu kitaba ağır basıyor, zira Yokyer daha kapsamlı bir roman. Kitapları birbiri ile kıyaslamıyorum ama Neil’ın tüm kitaplarını okuduğumda içlerinden birinin benim için referans olması hoşuma gider. Yolun Sonundaki Okyanus hikâye olarak tasarlanan ama romana dönüşen bir kitap. Neil Gaiman’ın düş gücü ve akıcılığı çok tatmin edici.

Adı olmayan ana karakterimiz cenaze dolayısı ile çocukluğunun geçtiği yere gelir ve kendini Hempstock’ların arazisinde geçmişini hatırlarken bulur. Hempstock’lar ana karakterimizin çocukluğunun önemli bir parçasıdır ve karakterimiz ihtiyar Bayan Hempstock’u gördüğünde kitap 7 yaşında bir çocuğun anlattığı fantastik bir hatırata dönüşür.

Fantastik öğelerin normal yaşamın bir parçası gibi gösterilmesi, yaşamın bu fantazyadan oluşması, bu gerçekçiliğin bize bu kadar saydam yansıması Neil Gaiman yaratıcılığının başarısıdır.

En kısa zamanda diğer kitaplarını ve Sandman serisini okumayı planlıyorum.

Hazal 
18 Haz 2015, Kitabı okudu, 8/10 puan

Yorumumun tamamı için ---->
http://rapunzelinkulesinden.blogspot.com.tr/...ki-okyanus.html#more

Öncelikle Yolun Sonundaki Okyanus beni gerçekten şaşırtan bir kitap oldu çünkü son zamanlarda çok fazla fantastik okuduğuma karar verip, biraz ara vermek adına pek sevmesem de polisiye/korku/gerilim tarzı bir şeyler okumak istemiştim ve kitabı da bu niyetle elime aldım ancak başladıktan sonrası güzel bir sürpriz oldu benim için, iyi ki de olmuş. Sonuç olarak yine bir fantastik okumuş oldum ama değdi doğrusu. Yalnız kitabı okuduktan sonra çoğu kitapta yaşadığım ben bunu daha önce nasıl okumadım? Nasıl okumam? triplerine girdim. Keşke beğeneceğimiz kitapları önceden anlayabilecek yeteneğimiz olsaydı. Ne güzel olurdu dimi? Hiç boşa zaman kaybetmezdik.

Corpus 
25 Ağu 22:10, Kitabı okudu, 5 günde, Beğendi, 6/10 puan

Biraz uzun sürdü okumam ancak keyifle okuduğum bir kitap oldu yolun sonundaki okyanus.

Çocukken masal okuduğumda hissettiğim gibi heyecan ve merak duymama sebep oldu kitap. Son 50 sayfaya kadar gerçek bir keyifle okudum. İlginç bir bakış açısı öğrendim, farklı bir kalemle tanıştım. Son kısımların biraz daha farklı olmasını dilerdim ama bu haliyle de sevdim. Sadece bayılmadım diyelim. Kitapla ilgili en sevdiğim şey ise yazarın anlatımı oldu.

Okumanızı tavsiye ederim. Yazarın diğer kitaplarını almayı düşünüyorum.

Şule ALTAN 
21 Mar 2015, Kitabı okudu, 8/10 puan

Yazarın kalemini uzun zamandır merak ediyordum , çok övülüyordu.Yolun Sonundaki Okyanus ile başladım okumaya.İyi ki başlamışım diyorum.Kurgusu bana "Bayan Peregrine'in Tuhaf Çocukları" nı hatırlattı.Özel güçlerle ve insan dışı varlıklarla ilgiliydi.İlginç bir kitap.Önerimdir.

Bu aslında hikaye gibi duran romanı beğendim.Müthiş miydi?Hayır ama yine de iyi vakkit gecirdim.Neil Gaiman'ın kuduğum ilk kitabıydı.Gerçek hayattaki doğa üstü şeyler dikkatimi çekti.Doğa üstüler o kadar güzel yedirilmişti ki hikayede hiç eğreti durmuyordu.Tek sevmediğim yanı kimin öldüğünü söylememiş ya da ben gözden kaçırdım.(spoiler değildir..Zaten kitap birinin cenazesi ile başlıyor.)

Ayşegül Güneş 
21 Eyl 2015, Kitabı okudu, 3 günde, Beğendi, 10/10 puan

Fantastik romanlar arasında Neil yine yapmış yapacağını... Bir an kendinizi o hayali karakterlerle birlikte uçtuğunuzu düşüneceğiz anlarınızın olmasına şaşırmayın... Sıkılmadan okuduğum nadir kitaplardan..

Nes 
 12 Kas 2015, Kitabı okudu, 2 günde, Beğendi, 9/10 puan

Aslında kitabı alırken hiçbir şey düşünmedim. Hatta itiraf etmem gerekirse aldığımdan bile pek haberim yoktu. Öylece almışım. Nitekim bir solukta okudum ve bitti.
Öncelikle kapaktan başlamak istiyorum. Kapağın mavi oluşu ve görseli kitabın içeriğiyle oldukça örtüşüyor ama kapağın ortasında armut gibi çevirmenin isminin yazılmış olmasına bir anlam veremedim. Beni rahatsız etti. Yabancı yazarların her kitabının çeviri olduğu açık ama neden bu kadar göze sokarcasına orta yere yazılmış anlam veremedim. Bence çok itici duruyor. Nedendir bilmem tüm kitap boyunca beni en çok rahatsız eden tek şey buydu.
Yazar aslında son sayfalarda bir hikâye yazmak adına başladığını belirtmiş ve sonuç olarak bir hikâye olamayacağını bir kitap olacağını anlamış. Tam anlamıyla bir roman diyebilir miyim bilmiyorum. Yani alışılagelmiş okuduklarımdan biraz uzak göründü bana. Daha çok uzun soluklu bir öykü diyebilirim.
İçeriğe gelirsem ana karakterin kendi anlatımı karşılıyor bizleri ve inanın ana karakterin adı nedir ben de bilmiyorum. Okumadığıma eminim ya da aslında sanki okumuşum da, aslında hiç okumamışım gibi geliyor. Kitabın içeriği dolayısıyla da böyle bir hisse kapılmış olabilirim. Geçmiş ve geçmişe dair yaşanan anılar ve bu anıların unutulmuşluğu ya da hatırlanış biçimiyle alakalı bir kitaptı. Eh, çokça unutkan olan benim gibi birinin, kendinden birçok parçayı bu kitapta bulması ve kahramanla kendini bütünleştirebilmesi zor olmuyor.
Kitapta hoşuma giden diğer şeylerin karanlık ile alakalı olan kısımlar olduğunu söylersem, sanırım beni tanıyanların anlayışla karşılayacağını varsayabilirim. Kara kediler, unutkanlık, evren, hiçlik, kendini içine çeken karanlık gibi şeyler hep hoşuma gitmiştir. Tüm bu olguların ve tuhaf bir ailenin de iç içe geçtiği bir kitap bu. Üstelik kahraman da yedi yaşında. Biraz daha değişik çalışsaymış yazar masal diyebilirdim aslında.
Kitap incelemelerinin çok da mantıklı olduğunu düşünmem. Nedeni ise; içeriğin neredeyse bir kısmının açıklanması gerektiğinden ötürü. Bu sebeple sanırım kitabın arka kapak yazısı bu işi benim yerime yapıyor. Farklı bir fantastik dünya, farklı bir bakış açısı ve farklı bir olay örgüsü demekten de başkası gelmiyor elimden. Belki de hiç aklınıza gelmeyecek birkaç şey ile karşılaşabilirsiniz. Belki de bazı şeyler size daha önce farklı romanlarda okuduğunuz bazı yaratıkları hatırlatacaktır. En azından benim için böyle oldu. Kahramanın başına gelenlerin talihsizlik mi yoksa şans mı olduğuna siz karar vereceksiniz. Unutmadan ilk sayfadan itibaren su gibi akıp giden bir anlatıma sahipti ya da benim için böyleydi. Sonuçta her insanın bir kitabı okuma şekli değişiktir. Benim okurken devam edemediğim bir kitabı, bir başkasının kısa bir sürede okuyup bitirdiğini de gördüm. Bu kişiden kişiye değişse de olay örgüsündeki hareketlilik bence bir çırpıda okumaya imkân sağlıyor. Ayrıca betimlemedeki incelik de hoşuma gitti.

Daha fazlası için; http://perinin-kitapligi.tumblr.com

Sebiha 
02 May 2015, Kitabı okudu, 10/10 puan

kitabı bitireli bir haftadan uzun süre oldu.normalde bir kitabı bitirdikten sonra hemen bir yorum yapma isteğim olurdu ama bu kitaba yorum yapacak bir şey bulmakta çok zorlandım çünkü kitap gerçekten çok güzeldi yazar herşeyi o kadar güzel kurgulamış ki cuk diye oturuvermiş.Şusu güzeldi busu güzeldi diyemiyeceğim. Bilim kurguya ilgisi olan biri severek okuyacaktır.Bir çocoğun ağzından anlatılan kitaplar hep hoşuma gitmiştir.

2 /

Kitaptan 14 Alıntı

Sana çok önemli bir sır vereceğim: İçlerine baktığında, yetişkinler de yetişkin değildir. Dışarıdan, büyük, düşüncesiz veya ne yaptıklarını bilen kişilermiş gibi görünebilirler. Ama içleri çocukken nasılsa öyledir.

Yolun Sonundaki Okyanus, Neil GaimanYolun Sonundaki Okyanus, Neil Gaiman
Hazal 
18 Haz 2015, Kitabı okudu, İnceledi, 8/10 puan

"Efsaneleri severim. Ne yetişkinler içindir ne de çocuklar için yazılmışlardır. Bu tür ayrımların ötesindedirler. Neyseler odurlar."

Yolun Sonundaki Okyanus, Neil GaimanYolun Sonundaki Okyanus, Neil Gaiman
Şule ALTAN 
21 Mar 2015, Kitabı okudu, İnceledi, 8/10 puan

Benim küçük dünyamda yetişkinler ağlamazdı. Ağladıklarında onları sakinleştirecek bir anneleri yoktu.

Yolun Sonundaki Okyanus, Neil GaimanYolun Sonundaki Okyanus, Neil Gaiman
Umut Çalışan 
04 Ara 2014, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 9/10 puan

Yetişkinler yolları takip eder. Çocuklar keşfe çıkar. Yetişkinler aynı yolu yüzlerce, binlerce kez yürümekten sıkılmaz; yoldan çıkmak, çalıların arasına dalmak, çitlerin arasındaki boşluklardan geçmek çoğu yetişkinin aklına bile gelmez.

Yolun Sonundaki Okyanus, Neil GaimanYolun Sonundaki Okyanus, Neil Gaiman
Şule ALTAN 
21 Mar 2015, Kitabı okudu, İnceledi, 8/10 puan

Çocukluk anıları bazen sonradan yaşananların altından kalıp silikleşirler; yetişkinlerin dolabının dibinde unutulan oyuncaklar gibidirler ama asla sonsuza kadar kaybolmazlar.

Yolun Sonundaki Okyanus, Neil GaimanYolun Sonundaki Okyanus, Neil Gaiman
Şule ALTAN 
21 Mar 2015, Kitabı okudu, İnceledi, 8/10 puan

Hiçbir şey aynı kalmaz,” dedi. “İster bir saniye sonra olsun, ister yüz yıl. Her şey devinir, dönüşür, değişir. İnsanlar da okyanuslar kadar değişkendir.

Yolun Sonundaki Okyanus, Neil GaimanYolun Sonundaki Okyanus, Neil Gaiman
Şule ALTAN 
21 Mar 2015, Kitabı okudu, İnceledi, 8/10 puan

Büyürken kitaplardan çok şey öğrendim. İnsanları ve ne zaman nasıl davranmam gerektiğini bana kitaplar öğretti. Öğretmenim ve danışmanım onlardı.

Yolun Sonundaki Okyanus, Neil GaimanYolun Sonundaki Okyanus, Neil Gaiman
2 /

Kitapla ilgili 1 Haber




Burası çok ıssız