Zadig ya da Yazgı

7,8/10  (4 Oy) · 
9 okunma  · 
3 beğeni  · 
626 gösterim
François Marie Arouet de Voltaire'in yoğun bir entelektüel faaliyet içinde sayısız eserler vererek geçirdiği ömrünü üç tutkunun belirlediğini söylemek yanlış olmayacaktır: şöhret, servet ve kudret. Voltaire bu üç tutkusunun da karşılığını fazlasıyla almış, bu arada elbette birtakım bedeller de ödemiştir. Avamın "ahmaklık ve barbarlığına" olduğu kadar Eski Rejim'in çürümüş değer ve kurumlarına da aynı kibir ve hoşgörüsüzlükle meydan okurken çağdaşlarına hoşgörünün ve adaletin erdemini göstermiş, bütün bir Aydınlanma Çağı Fransasını derinlemesine etkilemiştir. Gustave Lanson, onun için, "Bize özgürlüğümüzü verdi ve bize adaleti öğretti" derken, bu sivri dilli "filozof"un hakkını teslim etmektedir.

1747'de yazdığı Zadig, Voltaire'in ilk felsefi romanıdır. Kitabın ikinci başlığı Yazgı olmakla birlikte, boş inançların, insani zaafların ve bunların sonucu olan ahmaklıkların eğlendirici bir yergisi olan anlatı, bu ahlaki yaklaşımın ötesinde Leibniz'in felsefesini de eleştirmekte, "önceden kurulu uyum" ve "Tanrısal inayet" anlayışının karşısına, rastlantıların belirsizliğini ve yine Leibnizci bir kavram olan insanın "yeterli neden" ilkesi uyarınca özgürlüğünü sahiplenebileceği gerçeğini çıkarmaktadır. Voltaire, istencimizde olmasa da eylemlerimizde özgür olduğumuza inanmaktadır.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Nisan 2007
  • Sayfa Sayısı:
    127
  • ISBN:
    9789755335100
  • Çeviri:
    Turhan Ilgaz
  • Yayınevi:
    İmge Kitabevi
  • Kitabın Türü:
Alp metin 
08 Kas 2015, Kitabı okumayı düşünüyor, Beğendi, Puan vermedi

Harika bir kitap gerçekten sürükleyici hayattan bazı dersler cıkarımı yapıyor ınsan ıster ıstemez

Kitaptan 2 Alıntı

Vaktiyle çölde bir kum tanesi varmış.Çölde unutulmuş bir zerre olmasına kederleniyormuş.Fakat gel zaman git zaman bu kum tanesi güzel bir elmas parçası olmuş.Şimdi bu elmas parçası Hindistan padişahının tacının bir süsü olarak başlarda geziyormuş.

Zadig ya da Yazgı, Voltaire (Sayfa 86)Zadig ya da Yazgı, Voltaire (Sayfa 86)

''Sevgilim, neyin var n'oldu?'' diye sordu Zadig.''seni bu derece üzen hadise ne?''
Azora, ''Benim az önce şahit olduğum manzarayı sen de görmüş olsaydın, herhalde sen de benim kadar üzülürdün'' diye cevap verdi.''Hani kocası ölen Kosru yok mu?Onu teselli etmeye gitmiştim.Kosru genç yaşta ölüveren kocası için iki gün önce şu çayırın oöbür tarafındaki derenin kenarına mezar yaptırmıştı.''Bu su bu mezarın yanından aktığı müddetçe buradan ayrılmayacağım.Ölünceye kadar burada kalacağım'' diyordu.
''İyi ya'' dedi Zadig.''Demek ki kadın çok takdir edilmesi gereken biri.Baksana, kocasını ne kadar çok seviyormuş!''
Azora, hayır öyle değil diye cevap verdi.''yanına gittiğim zaman neyle meşgul olduğunu biliyor musun?''
''hayır sevgilim, neyle meşguldü?''
''Mezarın yanından akan suyun yönünü başka tarafa çevirmekle!''

Zadig ya da Yazgı, Voltaire (Sayfa 17)Zadig ya da Yazgı, Voltaire (Sayfa 17)