SELMÂN-I FÅRISI (R.A.), gece karanlığı bastığı zaman, namaz kılmaya başlardı.
Namazdan yorulunca dili ile Allah'ı zikretmeye yönelirdi.
Dili zikirden yorulduğu zaman da Yüce Allah'ın varlığına, birliğine delalet eden âyetleri, onun büyüklüğünü düşünme ye başlardı.
Bundan sonra nefsine şöyle derdi:
Dinlendin artık, namaza kalk.
Bir süre namaz kıldıktan sonra, diline şöyle derdi:
Dinlendin artık, Allah'ı zikretmeye başla. Bütün gece bu şekilde ibadet ederdi.