Bana sekülarizm ne diye sorarsanız, bize senede bir gün çiçek verene teşekkür edip, tüm çiçekleri her gün uzatana kayıtsız kalmaktır, derim.Allah’ ı görmeye, dinlemeye,hissetmeye hiç vaktimizin olmamasıdır, derim.
Dünyadaki “norm”ları kim belirler?Yeryüzünde hayret makamının temsilcileri olan, her gördüğü şeye göz bebeklerini büyüterek bakan bebekler mi normal, biz mi mesela?
Bir çocuğun anne-babasının onayını almadan yaşayamadığının farkındayım.Bir öpücük , anlayışlı bir bakış, şefkatli bir ses tonu, neşeli bir “hoş geldin”,eve salınan kurabiye kokusu,öperek uyandırma, dikiz aynasında göz göze gelme , küçük, küçücük anlarda kocaman bir “varlığını onaylıyorum, yanında olmandan mutluyum”mesajı veriyor , biliyorum.