İçinizdeki çocuğun sizden başka hiç kimsesi yok.Anladınız mı, hiç kimsesi !Siz onu korumazsanız, hiç kimse korumaz o çocuğu sizin yerinize.Siz hayatınıza sahip çıkmazsanız,hiç kimse “Hayatını heba ettin.Teşekkür ederim,” demez.Hayatta olmanın en önemli sorumluluğu, o çocuğa karşı. O çocuğu korumakta.
Var olmak ve yaşamak birbirinden ayrı şeyler.Yaşama hakkımıza hemen herkes saygı duyuyor.Ama var olma hakkımıza saygı, çok daha az rastlanan bir şey.Var olma hakkımız yaşama hakkımızdan üstündür.Yaşayıp var olamamak..işte en kötüsü.
Ya kendi tercihlerimizi yaşamak için ayağa kalkarız, düşe kalka da olsa, ya da başkalarının tercih ettiği ve bizim için seçtiği hayatı yaşamayı yaşamak sanarak avunuruz.Ya yaparız, ya da yapanları konuşuruz oturduğumuz yerden.Yaşamak,oturarak yapılabilecek bir şey değildir oysa.Oturduğumuz sürece başkalarının hayatını yaşamaktayızdır oysa.