Gerçekten çok beğendiğim bir roman oldu. Buram buram taş toprak kokusunun içinden iliklerime kadar hissettiğim bir milli mücadele ruhunu ciğerlerime çektim. Monoton renkler arasından kesintisiz bir biçimde ışıldayan, tüm göğü sarmış bir kızıllık cümbüşü içinde buldum kendimi. Hiç bitsin istemedim, kapağını kapattığımda bu inkılap düşü halen damarlarımda akıyordu. Kitabın başındaki not okurken hiçbir zaman aklımdan çıkmadı, hatırlamamaya çalışsam da realitenin acısının vücuduma saplandığını hissediyorum. Keşke hiç uyanmasam…
open.spotify.com/track/1hRpKqssY...