Güldeniz

Güldeniz
@0ceanids
Kar yağıyor Ve sen ilk kez Şiir yazmıyorsun Unutmuş seni çünkü Sessizliği dinliyor büyülenmiş Senfonisini sessizliğin, derin Esin perin
Reklam
‘VEDA BUSESİ’ Üzülme çocuk Atlattığı onca sivilceden sonra Hafif gelir yanağına Bu yara
Su bile korkar Düşerken yardan Taş bile Tutsa birazcık yosun Düşün, az önce vardın Birden yoksun
Öyle saydam ki sesi İçi görünüyor konuşurken kelimelerin Uçuyor her birinde Cıvıl cıvıl, camdan Bir güvercin
Delisin sen, olacak şey mi şimdi Kanırtırken yüreğini acı Okusun diye elâlem Oturup şiir yazmak Kafiyeyle üstelik Ve dörtlüklerle Hadi özetle şu şiiri de Bitsin bu tuhaf işkence: Kötüyüm okuyucu Durum bundan ibaret
Reklam