Schadenfreude; Başkasının mutsuzluğuyla mutlu olmak...İnsanın en saklı aynasıdır: Başkasının düşüşünde beliren o kısa süreli haz, aslında kendi kırılganlığımızın üstünü örten bir savunmadır. Çünkü birinin tökezlemesi, dünyanın adil olduğuna ve bizim henüz güvende olduğumuza dair yanıltıcı bir rahatlama sunar. O an empati geri çekilir, vicdan sessizleşir ve benlik, başkasının acısını kendi üstünlüğünün kanıtı gibi kullanır. Bu yüzden schadenfreude yalnızca bir duygu değil, insanın hem rekabetçi doğasının hem de onaylanma ihtiyacının karanlık kesişim noktasıdır. kısa vadede tatmin, uzun vadede ise içsel yoksullaşma üretir.