Sümeyye
@1001geceuyuyan
İzmir
97 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Bazı insanlar yaşadıkları kötü şeyler yüzünden değil tamamen ruhlarında var olan boşluk yüzünden acı çekerler. Dışarıdan baktığınızda bütün hayatını korkunç bir negatiflikle doldurup kendini zehirleyecek ne yaşamış olabilir diyip yargıladığımız insanlar vardır mutlaka, bir sebep ararız onların kaybolmuşluklarının ardında. Bu kitap beni o sebep ya da sebepler olmadan da kaybolan bir insanla tanıştırdı. Önce kötülüğü görüp kaybolan acı çeken bir karakter değildi ana karakter diğer bir deyişle de yazarın kendisi, zaten kayıp bir ruhtu ve bir şeylere tutunmak isterken daha da kaybolduğu bir hikayeye tanık etti beni ve en büyük karanlığın kendi içimizden gelen karanlık olduğuna bir kez daha ikna oldum. Eğer ben karanlıklardan korkmam derseniz okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
Acı çekenler başkalarının acı çektiğini hisseder.
Unutmanın yeşim kadehi, tıpkı şairin dediği gibi, hüzünle yıpranmış, ağırlaşmış bu yürek için tek umuttur.
Gerçek korkak mutluluktan bile korkar. Pamuk yün bile yaralar onu.