İnsan en çok sesleri unutuyor bana kalırsa.Sesin sahibinin isminizi günün sıradanlığında söyleyiverişini.Bir zamanlar bağıran,gülen,konuşan kişinin sesi,duyulmaz oluyor.
Başka bir dünyada,başka bir ülkede,başka bir şehirde,başka bir sokakta,başka bir evde insan insanın ilacıdır.İyi gelir yan yana durmak.Hep bir arada.Hiç yıkılmayacakmış gibi.