cengiz aytmatov'un denizde geçen tek eseri. tüm eserlerinde anlattığı bozkır bu hikayede deniz olarak karşımıza çıkıyor. esasen denizin de bozkırdan farkı yok. öylesine tasvirler içeriyor ki hayal dünyanızda sonsuzluğun, ıssızlığın, yalnızlığın, çaresizliğin zirvesini yaşıyorsunuz. kitabı okurken upuzun bir sinema filmini izlermiş gibi hissettim.