Bir sonbahar akşamının serinliğinde, sessizliğinde başladı her şey… Sonra gece çöktü üstüne… Ve mevsimler hep sonbahardı takvimler ise sadece eylülü gösterdi… Bir daha günler aymadı saatler tekrara düştü.
Sus kimseler duymasın,
Duymasın ölürüm ha.
Aymışam yarı gece,
Seni bulmuşam sonra.
Seni, kaburgamın altın parçası.
Seni, dişlerinde elma kokusu.
Bir daha hangi ana doğurur bizi?
Ahmed ARİF