İnsanlar öldüler, hep öldüler, bir gün öldüler
Anlaşılmaz!
Gecenin çekmecesinde unutuldular sonra
Bir inci kolye gibi dağılmış boncukları.
Belki bir gün balkona çıkar
Blok flütle çocuk şarkıları çalarım
''Dostluğun biz sevgisiyle toplanırız burada''
Sizler, bizler, ne bileyim herkesler...
İnsanlara uyanmalarını kim söylüyor füsun
kim sabah oldu diyor onlara?
Bazılarımız durdukları yerde öldüğünü söylüyor. (Dünya boktan sen tamsın kurduğun cümle eksik.) Bazılarımızda eski yıpranmış bir hatırayı korumak için apışıp kalmış bir çatı.
[Sanki eline alsan, yapacaksın gibi]
Bu dünyada insan dediğin ikiye aynılır Jospi Bir: Ayrılıktan sonra hiçbir şey olmamış gibi davranan medeniler; Bir: Atlarına davranan barbarlar. Onlar atlarını çöle, topuğunu dikene sürerler.
... Şu ovada kutsal hiçbir şey kalmadı ki nar ağacı kalsın. Zaten öyle kutsal bir nar ağacı da yoktu. Ne ki iyi, ne ki güzel, ne ki insanca, başını aldı da çekildi gitti uzaklara.