"Pozitif düşün!" komutu bugünlerde medya marifetiyle yaygınlaştırılsa da insan sadece niyet ederek pozitif düşünemez. Olumsuz düşünce daima ağır basar. Yapabileceğimiz, ruhu canlı tutmaya çalışmak olmalı. Kendimizi hayatın çağıltısına, cıvıltısına, canlılığına bitiştirerek ıstırabımızı üretken kılmak. "Yapabileceğim hiçbir şey yok," demek yerine düştüğümüz yerden daha bilgece doğrulmaya gayret etmek.
İnsan onu olduğu gibi kabullenen bir "yer"e ait hissediyor kendisini; düşünce ve duygularından utanç duymadığı, kınanmadan buyur edildiği, emniyet hissi veren yere. Yaralarının görünmesinden korkmadığı bir yere. İnsan yurdudur insanın. Bir madalya gibi taşı göğsünde yaralarını. Sen gerçekten yaşadığın için onlar var. Ama orada eğleşme fazla, başka cenkler, başka muharebeler, başka zaferler seni bekliyor ileride.