"Gerçekten ben zayıf bir kulum. Benim yüce Allah'tan ümitvar olduğum en kuvvetli amelim, kalbimde hiçbir mümine karşı kin, haset ve düşmanlık bulundurmamam ve bana fayda vermeyecek şeyleri terketmemdir."
Bir gün Mecnun, Leyla'nın evi önüne gider ve gözlerini gökyüzüne diker. Ona " Ey Mecnun, gökyüzüne değil, Leyla'nın odasının duvarına bak belki onu görürsün!" derler. O böyle diyenlere, "Gölgesi Leyla'nın evine düşen yıldız bana yeter" diye cevap verir.
Garip değil mi yaşamımızı nasıl kurduğumuz? Bir iplik parçası, bir çivi, bir mantar, bir kağıt, bir paçavra, biraz toz, birkaç hiç... Bir araya gelir bunlar, adı "bir yaşam" olur.