Karşımızdaki bize acımasın diye iyi yürekli görünmek istemeyiz aksine mümkün olduğunca fesat ve mutlu görünmek isteriz. Mutluluğumuz gerçekten nefret uyandırsın, tesadüfi ya da sürekli düşmanımızın ruhunu yaralısın isteriz. Kim bilir kaç kişinin yanında sırf başarılarımız onlara ahlaksızlık gibi görünsün onları iyice öfkelendirsin diye kendimize iftira etmişizdir. Aslında bu yolun tam tersini izlememiz, iyi duygularımızı titizlikle gizleyeceğimize onları övünmeden göstermemiz gerekirdi.*
Şimdi neyim ben? Bir sıfır..Yarın ne olabilirim? Yarın , canlanıp yeniden hayata tutunabilirim! Tümüyle mahvolup gitmeden önce, içimdeki insanı bulabilirim!