Belki de insan gerçekten kendi hastalığını seçiyordur. Bu o insanın kim olduğuna bağlı. Ruh, tek bir mevcudiyet olarak işlemiyor. Zihnimizin bir bölümü diğerlerinden bağımsız hareket ediyor olabilir. Belki 'ben' ve bedenim, zihnimin arkasından bir dolap çeviriyordur. Bildiğiniz gibi zihin, tuzaklarla dolu arka sokaklarda gezinmeye bayılır.
Hiçbir şeyin gizlenmeden konuşulacağı bir ortamı merak ediyorsunuz sanırım, bu tam bir cehennem olur. Birinin kendini başka birine açması ihanetin kapılarını açar ve ihanet insanı çok rahatsız eder. Değil mi?
İnsan kalbinin doğasında yaşayabileceği zevkleri yok etmeye gücü yetenlere! Dünyadaki bütün iyilikler, bütün şevkat; zalim bir insanın yaptığı zulmün çaldığı mutluluğun yerini tutamaz!