Süphan dağının eteğine oturmuştum bir akşam üstü.
Yanımda demlenen kaçak çayım, karşımda dillere destan Van gölü.
Gönlümde sesinden yankılanan bir kelime,
Özledim...
Bağdaş kurmuşum kuru yekpare taş üstünde,
Gökte parlayan on beş bin yıldız.
Seni beklerken saydım, fazladır eksik değil.
İçimde dalgalanıp durur,
Saçların.
Süphan'ın zirvesinden buz misali soğuk gelir,
Ürperirim, ama kaçamam bir türlü aklımda sen.
Seninle gerçekleşecek hayalleri düşlerken.
Bir kesik kıvılcım doğar yüreğimde ezgisi senin
Sesinden...