İki tane dönemim var: Biri duygusal olarak savunmasız olup her şeye ve herkese inanmak istediğim dönem; diğeri kalbimin yerinde taş varmış gibi her şeye kendimi kapattığım dönem. Arası yok.
biraz boşluk bırakmak, her şeyi oldurmaya çalışmaktan daha iyidir. böyle anlarda hiç zorlamadan, kendiliğinden beliren şeylerle yeniden başlamanın aslında ne kadar sade ve mümkün bir şey olduğunu hatırlıyorsun.
