Yosun bağlamış kalbimin durmadan akan yaşları sanaydı.
Gülmek acı bir tebessümü taşırdı gözlerimde.
Ağlamak alışılagelmiş bir tür gıdaydı.
Seninle beslenen…
Yokluğun bile sen doluydu.
Varlığına aklım uçar diye korkardım.
Olmaman üzerdi , lakin şikayetim yoktu.
Zira sen her halinle güzeldin.
Olmayışın dahi olanları imrendirirdi.
Oluruna zaten kelimeler yetmez.
Sevmenin adı sendin. Sevilmek olmasa da sadece sevmek bile yeterdi bana.
Sahi, hiç beni sevdin mi?