“Gerçek kaybolduğunda geriye yalnızca karanlığın fısıltıları kalır”
Herkese merhaba..Karanlık atmosferiyle sizi yutuverecek benim favori türlerimden biri olan bir psikolojik gerilim önerisiyle
#morsandıktakiyazılar
Kitap Adı: Karanlıktaki Umut
Yazar: Rebecca Solnit
Spoiler içerir..
Wattpad hikayem 2022 yılına dayanıyor.. 700 küsür takipçili gününün 23 saatini Wattpad'de geçiren o dönemde yemek yemekten kesilen, ailesiyle sosyalleşmeyen, tek hayatı kitap okumak, kitabın
Woody Wilson Nickel, Toz Fırtınasının sebep olduğu bir salgın yüzünden ailesini kaybetmiş bir genç. Ailesinin kaybından sonra akrabası olan Cuz yanına küçük yaşına rağmen gider.
1938 'in 21 Eylül'ünde Büyük Kasırga'da hayatta kalmayı başarır. Aynı kasırga hayatta kalmayı başaran iki Zürafa'nın peşine katılır. Ve onları takip ederse Kaliforniya gideceğini düşünür.
Zürafaların sorumlu olduğu İhtiyar yola çıktığı şoför tarafından yarı yolda kalınca Woody için bir fırsat doğar. Woody çiftçi bir ailede doğurdu için traktör ve benzeri araçları kullanabilmesine rağmen ehliyet yoktu. Ve yalanlar söyleyerek bu yolculuğa çıkar. Her ne kadar Kaliforniya hayelleri ile bu yolculuğa çıksa da Zürafalar onu büyüler, onların dilinden anlar ve kendini onlara kabul ettilir. Ve kendisini, Zürafalara Batıya Doğru giderken bulur.
Zürafaları Batıya Doğru olan bu yolculuğunu Life dergisinde haber yapmak isteyen Yeşil Packardlı Augusta Red onları gölge gibi takip eder.
Woody bir yandan hayelleri, bir yanda iki harika Zürafa,bir yanda da hayal bile edemeyeceği güzellikte olan Kızıl arkadaşlığı ile tehlikeli bir yolculukta yol alır.
Zürafalarla Batıya Doğru; 105 yaşındaki bir adamın anılarını kaleme aldığı etkileyici bir hikaye.
The Kitap Yayınları
kahvekokulukitaplarim
Uzun zaman önce ortadan kaybolan küçük Henry Clark’ın vakası yeniden gündeme gelir. Resmî olarak soğumuş görünen dosyada hâlâ cevaplanmamış noktalar vardır ve Charlie Parker görünenin ardında çok daha rahatsız edici şeyler olduğunu hisseder. Araştırma ilerledikçe sadece bir kayboluş değil; aile sırları, geçmiş suçlar, manipülasyon ve kötülüğün kuşaktan kuşağa aktarılması gibi temalar ortaya çıkar.
Yazar kitabın bağırarak vadettiği gerilimi ve tekinsizliği doğaüstü imalarla vermeye çalışmış. Öğrendiğime göre seri genelinde de tarzı böyleymiş. Bu tempodaki atmosferik gerilimleri çok sevemesem de konuya bir şekilde dahil olmaya çalıştım. Geri planda kendime sürekli kitabın puanını hatırlattım. Yani beklenti anlamında kendi kendimi sabote ettim. Güzel de başladı aslında; bir annenin çocuğunun kaçırılmasıyla ve olası cinayetiyle suçlanması merak uyandırıyor. Ancak bir noktada konuya zerre katkısı olmayan detaylar nedeniyle ben de ipler koptu. Ne gelişme sürecinde ne de finalinde durumu toparlayamadım. Kurguya tutunabildiğim tek yer Parker karakteri oldu.
Seri oldukça uzun. Hatta seri demekte yetersiz kalır; +20 kitaplık dev bir evren. Yayınevi nedendir bilinmez 23 kitaplık serinin 21. kitabı olan Karanlığın Fısıltıları ile buluşturdu bizleri. Takdir edersiniz ki polisiye bir seri için yeterince ironik bir durum. Nedenlere niçinlere girersek işin içinden çıkamayız gibi hissediyorum. Neyse ki konu itibariyle seriden bağımsız okunabiliyor. Benim de okumamın tek nedeni yazarla tanışmak istememdi. Çevrilecek diğer kitaplarına da yüksek değilim açıkçası, ilk tercihim olmaz.
Roma da sıradan bir gezide neler olabilir ki?
İnsanların bu kitabı çok övdüler ben de bu kitabın kapağını ve yazarı çok sevdiğimden aldım. Konusu ilgi çekiciydi ama mantık hataları ile doluydu. Örneğin anakarakter zamanda yolculuk yapıyor ve kendini MS 79 Romasında buluyor. Bir tünelde geçiyor tünelde telefonu çalışmıyor. Ana karakterin arkadaşı da “Bu tünelde mağarada 21. Yüzyıl aletleri çalışmaz.” Diyor ama mağarada tünel artık her neyse el feneri çalışıyor. Yahu el feneri 21.Yüzyıl aleti değil mi? Meşale deseniz olmaz mıydı? Neyse işte ana karakterimiz MS 79 yılının Romasında buluyor kendini. Ama ne Roma MS 79 dediğime bakmayın ütü basmak tabiri, saç maşası, günümüz hizmetçi kıyafetleri kullanıyor. Ya kitapta MS 79 yılının Romasında bildiğimiz trampetli bando takımı var. Daha bunun gibi bir sürü mantık hataları var. Ben mantık hatalarına takılan biriyimdir. Özellikle de tarihi fantastik romanlarda.Bir de zengin Romalıların şişman tasvir edilmesi. Antik Roma da şişman varsa da çok az vardır. Bazı karakterlerin hikayeleri daha iyi anlatılabilirdi. Örneğin Leo ve Rom ya da Mirabella. Ya Mirabella neden o palyaço balıklarının gözlerini yiyor. Ona sihirli güçler mi veriyor, gençlik mi güzellik mi veriyor? Hiçbir sebebi yok. Ayrıca palyaço balıkları göz yaşı dökmez. Hele kanlı hiç…Yazar balıkların sihirli olduğunudan falan da bahsetmiyor. Ya ana karakterin Fen lisesine gitme Anadolu lisesine gitme olayı çok oldu bittiye getirilmiş. Sonu güzeldi bazı karakterlerin hikayesi güzeldi ama kitap çok saçmaydı. Okunur mu? Bence kesinlikle okunmaz.