"Ellerine aldıkları okları, ufak taşın önüne atıp kaderlerinin yönünü göstermesini bekliyorlardı.
Hurmadan şekil vererek yaptıklarını, biraz sonra yiyorlardı. İlahlarını yiyen insanlar, ne tuhaf!"
"Birine gönülden inanarak yaptığınız bir iyiliğin, size verdiği huzurdan daha güzel bir karşılığı yoktur. Yeryüzünde bu huzuru satın alabilecek bir para da yoktur..."
İnsan her zaman sözünde sadık, güven sahibi, kendine emanet edileni canı pahasına koruyan, düşküne yardım eden ve herkesin namusunu kendi namusu gibi görüp kollayan, gözeten olmalıydı. Bunlar hiçbir zaman meziyet olarak görülmemeli, kendine insanım diyen herkesin taşıması gereken huylar olarak hayatında yer almalıydı.