oysa babama dayanamıyorum. sanki katlanamayacağım bir kaderi bana devrediyor, bıraktığı miras çıldırmış bir neşeyle beklediği, ölümden hallice bir hayat. onunla yan yana gelmekten, aynı karede yer almaktan korkuyorum. yüzlerimiz aynılaşacak, kader yıldızlarımız birleşecek, ben de onun gibi istenmediğim bir dünyaya kendimi sevdirmek, yuva kurmak, çoluk çocuğa karışmak, hayatla kaynaşmak için beyhude yere çırpınacakmışım gibi geliyor.
Reklam
ne zaman kederden taşarsa için
şarkılar taşırsın dudaklarında.
serenad;;'''
bir kuş sesi gelir dudaklarından;
gözlerin, gönlümde açan nergisler.
düşen öpüşlerdir dudaklarından
mor akasyalarda ürperen seher.
selâm, senelerce, senelerce öteye...
uzattığım bu tası dolduracak mı
yine bol sularla akarak o çeşmeler?
yoksa hiç bulunmayacak kadar uzak mı
dudakları öpüşlerle dolu geceler?
Reklam