Ölümün insanoğlunun başına gelen iyiliklerin en iyisi olup olmadığını kimse bilmiyor, ama güya başa gelebilecek en büyük kötülük olduklarını sandıklarından ondan korkuyorlar.
Birinin bilmediği bir şeyi bildigini sanması cehaletin en utanç verici türü değil midir?
İnsan uzun süre yalnizsa, yalniz olmaya alışmışsa, yalniz olmada eğitimliyse, o zaman başkalari için bir anlam taşımayan şeyleri gittikçe daha çok keşfediyor her yerde.
Bir kadın bize çiçekleri sevdiğini söylese ama onları sulamasa, çiçekleri sevdiğine inanmayız. Sevgi, sevdiğimiz şeyin yaşaması, gelişmesi için duyduğumuz etkin ilgidir. Bu etkin ilginin bulunmadığı yerde sevgi olmaz.