İki kalp
Aynı manzaraya bakar ama farklı yerden hisseder.
Biri güneşi sever, diğeri gölgesini…
Yine de gülümserler birbirlerine
çünkü sevgi, benzerlikte değil, tamamlanmakta saklıdır.
Birinin suskunluğu, ötekinin tebessümünde erir.
İki “ben”, bir “biz” olur.
Ve o anda,
manzara değil artık
birbirlerine bakmak olur en güzel manzara. 🌸