O kadar ciddiye alma bunu. Cimri hayatın bizden esirgediğini, rüya bol keseden verir. Hem, gerçeklik dediğimiz nedir ki? Neye dönüşür, ondan geriye ne kalır? Yaşadıklarımız da bir süre sonra hayal gibi gelir bize, zamanla rüya gibi solup gider onlar da.
Yalnızlık umurumda değil. Ama buradaki hayat esasında hayattan ziyade ceza. Bazen sabah giyinirken kendime diyorum ki: Bu boş hayatı yaşıyorsun demek, kendi kabahatin, hatta böyle olmasını sen istedin.