Kimliksiz Düşler
@4dil
Ne olurdu otursaydık bir kahve içimi.
Sen manzara dökerdin, ben içimi...
131 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Ben gözlerinin gezindiği sayfalarda yaşayan biriyim ve sana sözcükler aracılığıyla sesleniyorum.
Sayfa 7
Yazarken sahteliğe düşmekten, sana yalan söylemekten ve olmadığım biri gibi görünmekten sakınıyorum ve o kadar kendim oluyorum ki dünyaya karşı korunaksız kalıyorum.
Sayfa 9
Sen nasıl bu kadar Güneş huzmesi ...
Sen nasıl bu kadar tatil gezmesi ...
Sen nasıl bu kadar aşkın öznesi ...
Sen nasıl bu kadar bal süzmesi ...
Sen nasıl bu kadar endemik bakış ...
Sen nasıl bu kadar yokluğu yazda kış ...
Sen nasıl bu kadar ...
Sen nasıl bu kadar ...
Sen nasıl bu kadar sevda lehçesi ...
Sen nasıl bu kadar cennet bahçesi ...
Sen nasıl bu kadar ...
Sen nasıl bu kadar ...
Benim O :)
Artık özgür olduğumu düşünüyordum. Gözlerimi kapatıp yalnızca ne kadar özgür olduğumu düşündüm. Oysa özgür olmanın ne anlam ifade ettiğini, henüz tam olarak anlayabilmiş değildim. Anlayabildiğim tek şey, artık yalnız olduğumdu.
Sayfa 57
"Bazı şeylerin değerinin anlaşılması için zaman gerekir," dedi Saeki Hanım gülümseyen ifadesiyle.
Sayfa 53