Büşra
@4mevsimkitap
Öğretmen
1397 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Hayat zor ama seviliyorsun..."Edebiyat
"Bu kitap herkes için,yediden yetmişe -bazen kendimi her ikisi gibi hissediyorum.Dilediğiniz yerde,dilediğiniz zaman içine dalacağınız bir kitap olsun istiyorum." diyor kitabın yazarı önsözünde.
Kitabımız ismiyle müsemma bir çocuk kitabi fakat içerisinde yer alan öğütler her yaştan okuyucuya ulaşabilir nitelikte. Okudukça sizi saran,sıcacık bir dostluk öyküsü.Her bir cümlesi altı çizilecek,akla kazınacak türden. Bol bol alıntı yaptığım bir kitap oldu. Tavsiyedir.
☆ "Başarı ne sence?" diye sordu çocuk.
"Sevmek," dedi köstebek.
☆Sahip olduğumuz en büyük özgürlüklerden biri,olaylara nasıl tepki verdiğimiz."
☆"Söylediğin en cesurca şey neydi?" diye sordu çocuk.
"Yardım et," dedi at.
☆"İyi kalpliliğin üstüne yok," dedi at.
"Her şeyin ötesinde durur, sessizce."
Agatha Christie, polisiyeyi sevdiren yazar. Dozunda gizem,peşinden sürükleyen bir merakla okuyup bitirilecek kitapların sahibi. Sanıyorum kendisinin okumadığım 3-5 kitabı kaldı.
Yedilerin Gizemi'nde yine bir cinayetle başlayan ve uluslararası bir suç örgütüne uzanan bir hikaye okuyoruz. Kitapta şüphe duymadığım kimse kalmadı. Sonu da sürpriz oldu.
Polisiye seven,kitap okumaktan uzaklaştım tekrar başlayayım diyenler için iyi bir seçim olacaktır.
Bir ana, uzun bir yaşam...Bir savaş ve ardındaki acılar...
Toprak Ana' da, Tolgonay ananın gözünden savaşın getirdiği acıları, götürdüğü yaşamları, çekilen türlü sıkıntıları okuyoruz. Savaşın tüm acımasızlığı, Aytmatov'un kalemiyle içinize işliyor.
Uzun uzun yazmak yerine yalnızca okuyun diyebilirim kitapseverler. Bu kitabı okuyun ve Aytmatov'la tanışın.
Son olarak Ahmet Hamdi Tanpınar'dan bir alıntıyla yazımı sonlandırıyorum.
" "İnsan nelere alışmaz ki..." Zaten hayat dediğimiz bu kapalı dairenin asıl mucizesi,bu alışmak değil miydi? En sevdiğimiz mahlukları bile kaybetmeye alışmıyor muyuz? Günlerce,aylarca,senelerce görmemeye,mutlak, kat'î bir gurbet içinde yaşamaya alışmıyor muyuz? "
Uzun zamandır bir inceleme yazmamıştım. Bu güzel kitaba yazmalıyım.
Ahmet Muhip Dıranas, saklı kalmış şairlerimizden. En çok "Fahriye Abla" ve "Olvido" şiirleriyle bilinir. Ben kendisiyle "Bahar Şarkısı" adlı şiiriyle tanıştım yıllar önce. O gün bugündür hafızamda yer etmiştir kendisi.
Kitabı uzun bir zaman diliminde,ağır ağır ve keyifle okudum. Şiirlerin her biri muazzam. Bir çok konuya şiirlerinde yer vermiş. Dıranas, Ahmet Haşim ve Ahmet Hamdi Tanpınar'dan etkilenmiştir. Şiir seven okurlara tavsiyemdir.
Şairle tanıştığım şiirden, en sevdiğim bölümle incelememi sonlandırıyorum.
BAHAR ŞARKISI
Titrek bir damladır aksi,sevincin
Yüzünün sararmış yapraklarında;
Ne zaman kederden taşarsa için
Şarkılar taşırsın dudaklarında.
....
...
Sen böyle kederden taştığın akşam,
Derim:dudağında şarkı ben olsam;
Gözlerinde damla ve içinde gam,
Eriyen renk olsam yanaklarında!
"Sevgi istiyorum ben,ama yok. Öyleyse her şey bitti demektir..."
Anna'nın kitap boyunca göze aldığı ve yaptığı her şeyin tek sebebi buydu. Sevmek, sevilmek arzusu...Bu yolda büyük bedeller ödediği de muhakkak.
Sosyetenin iki yüzlülüğü, ahlak dersi vermeleri sinir bozucuydu. Onlara göre Anna aldatmaya gizlice devam etmediği için her şeyi açığa vurduğu için suçluydu. Sosyetede aldatmak suç değildi, ifşa olmak suçtu.
Benim için kitapta öne çıkan iki karakter kitaba ismini veren Anna ve yine kendisinden çokça bahsedilen Levin'di.
Levin, romanın filozofuydu desem yerinde olacak. Kendisi iç huzura kavuşacağı ana kadar sorgulamalarını sürdürdü. Zaman zaman okumamı yavaşlatan kısımlar da Levin'in bölümleriydi.
Anna kararlarının arkasında duran, güçlü bir karakter çizse de bütün bunlar kendisini acınacak bir kadın olmaktan kurtaramadı.
Sahip olmayı çok istediğimiz şeyler ele geçince o mutluluğu vermeyebiliyor. Anna-Vronski ve bir nebze de olsa Kiti-Levin aşkı buna bir örnekti.
Tolstoy okumayı çok sevdiğim bir yazar. Okumak zaman zaman yorsa da unutamayacağım bir kitap oldu.
Shakespeare' in meşhur satırlarıyla incelememi sonlandırıyorum.
"Şiddetle başlayan aşklar, şiddetle son bulur.
Ölümleri olur zaferleri,
Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi."
