avaramu
@4x_0y
“Aynadaki kadın benim zıttım
Ben ne kadar ev haliysem o,o kadar sokak.
Ben sokulgan isem, o başını alıp giden.
Ben gündüzüm,o gece.
Çapkın, güçlü, özgür..”
Ve insanlar Homeros'un cennetindekiler gibi kucakladın mı kayboluyorlar. Hepsi birer gölge. Teneke bile değiller.
Sevgi garip bir yangın. Yaşaması için büyümesi gerek. O yangına her şeyini atacaksın; zamanını, gururunu, dehanı. Ve kül olacaksın. İnsanlar ondan korkuyor, ondan yaşamıyorlar.
Sonsuz karşısında cücenin korkusu..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.