“Hiçbir zaman her şeyi olması gerektiği gibi yapamadım.
Ne bir akıllı adam kadar doğru yaşayabildim,
ne de bir yoksulun vazgeçişi kadar sessizce bırakabildim bazı şeyleri.
Kör bir adam gibi yönsüz yaşamaktan yoruldum artık.
İçinde hiçbir his taşımayan işaretlerden,
sahte yakınlıklardan ve eksik kalan cümlelerden iğreniyorum.
Ve geriye dönüp baktığımda,
bana hatırlattığın tek şey şu oldu:
İnsan bazen en çok,
yanındayken kim olduğunu unuttuğu kişide kayboluyor.” B.B