Çarkların arasında
Saçlarını tarıyorum
akan her yaşı ilah biliyorum
ki bu en iyi yaptığım şeydir
şemsiyenin altında Üzerimize yağacak olanları ikimiz adına üstlendim
sen gafletten uyanınca
taze elmalar toplayacam
yaşadıklarımızla dinginleşip
Gelecek zaman ile avunuyorum
şafaktan alacakaranlığa kadar
tünelin sonda oturup bekliyorum
derin derin inancını içime çekip
şimdi baştan başlıyorum
yokluğundan yine senin adınla anılıyorum
Sıfırdan diye başladığım yaşamlarda
tek seferde her şey
seninle beslenen hayat ne güzel şimdi kim bilir
bütün olasılıkları bitiriyorum
gidemedim , kalamadım da
şimdi gitmekte kalmakta anlamsızlaştı
senin gözlerine baktığım muhitteyim
karın aklığı kalbindeki odacıkların beyazlığından azdır
bir seni okudum ama bin kitaba bedeldir
bir defter tuttum
adınla başlamayan bir sayfası bile yok
arkada ismet özel celladıma gülümserken
şimdi tanımadığım rüzgar yüzüme don veriyor
ama üşümek değil bu bana zevk veriyor
dayanabiliyor oluşuma da kızgınım
küçük çoçuktan medet umar oldum