Gerçekliğini ete kemiğe işlemiş bir aşk geride kalabilir mi, unutulabilir mi, asla. İnsan hiç, sırf istiyor diye elini kaburgasının içine sokup kalbini çıkartabilir mi, yine asla..
Buradan ilerisi yok, sorma daha fazla,asla.
ses yok, beklemek bitti.
hepimiz bir sandalı elinden tuttuk.
kürek kürek kaçıyoruz kendimizden.
doğruların acı yanı naif değil
yumuşak yalanların rahatlatıcılığından..
kabul ettik
biz bu çağın talihsiz çocukları
en çok
kendimizi kırdık.