İnsan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasından iğne ucu kadar kendini gösteren bir güneş ışını belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor.
Yazı, insanların düşgücünü harekete geçirip en masum hareketlere olmadık anlamlar yüklemesine neden oluyordu. Gazetelerin ve polisin elindeki en korkunç, en yıkıcı güç de buydu. Edebiyatin gücü de buradan geliyor diye düşündüm. Tolstoy da kitap yazdi, Adolf Hitler de. Sorun yazıda değill, kimin ne amaçla yazdığında.