İnsanoğlu, diğerleri gibi olmama, farklı olma, özel olma arzusunu içinde az çok taşır. Bu kitap da, bu arzudan doğmuş gibi. Kitap, kadın ve erkek okur üzerinden 2. Tekil şahış diliyle yazılmış. Kitapta kadın ve erkek okur tarafından okunan ama hiçbiri tamamlanamayan 10 hikaye var. 8. Bölümde yaşlı yazar -ki bu Calvino'nun ta kendisidir- her romanın başlangıçları dışında birbirine benzediği imasında bulunur ve özgün bir eser vermek için yalnızca başlangıç bölümü olan bir kitap yazmayı düşünür. İşte 8. Bölümde yaşlı yazarın dilinde bu kitabın motivasyonunu öğrenmiş oluruz. Farklılık çabalamakla olmaz, farklı olmaya çabalamak da yersiz. Çünkü her hayat, doğum-yaşam-ölüm ekseninde sürse de biricik anılar ve anlardan ibarettir. Herkes bu serüveni aynı düzlemde fakat farklı deneyimlerle yaşar. İnsan sayısı kadar parmak izi olması gibi.. İnsan sayısı kadar yaşam.. Dolayısıyla yazarın farklılık çabası, -bu abartılı bir itham olabilir belki ama- özgünlük takıntısı, benim gözümde anlatımını yapay kıldı. Isınamadım kitaba.